Druckschrift 
4 (1896) Die Herefordkarte
Entstehung
Seite
37
Einzelbild herunterladen
 

Indien, Persien und Mesopotamien.

37

von keinem erwähnt. 4 ) Or 6, Ra, Im 11, Be,mitDracones, Bild von 2 Drachen undFluss ohne Namen, welcher die Insel durch-schneidet — Is, Be 1.Tue insula omnibus bonis fecunda. Tylos Indiaeinsula est: ea fert palmas, oleam creat, vineisabundat. So 213, 2; Is 14, 3, 5. ThilosRf, Ta 11, 4; Tilos Hi 1, Hn, Delos Be.Nach Petr. Dam. lebt hier die Baumgans.Im Persischen Meerbusen — Theophr. h.pl. 4, 7, 7.Tiere:

Avalerion par in mundo. PI 10, 6 nennt alserste Gattung der Adler Melanaetoseademque valeria (andere Lesart: eademin Valeria); 10, 13 berichtet PI, dassdieselben nur 2 Junge aufziehen; 14 folgt:unum par aquilarum bedürfe für seineSättigung ein grosses Jagdgebiet. Darausscheint durch Missverständnis der VogelAvalerion entstanden zu sein; in demBestiarius heisst er Alerion; nur ein Paarsei auf der ganzen Welt, lebe 60 Jahre,lege 2 Eier u. s. w. Siehe auch Epipha-nius, Physiologus 6.Elephantes:

Yndia mittit etiam elephantes maximos,quorum acutes ebnr esse creditur, quibusYndei tiwribus impositis in bellis utun-tur. Elephanti maximi Ml 3, 63; dieLegende viel ausführlicher Eb nachIs 12, 2, 14/15 und So 124 ff.; cf. PI8, 27.Lacertus, häufig in Indien nach PI 6, 75 und

Arrian.; Is 12, 4, 34.Eale — die Legende steht in Aegypten —:Solinus-. Eale nascitur in Yndia, equino cor-pore, cauda elephanti, nigro colore, maxil-lis (aus - os korrigiert) caprinis (aprugnisoder aprinis So), prefcrens coruita ultracubitalem longa; neque enim rigent, sedmoventur, ut usus exigit preliandi: quo-rum cum uno pugnat, alter replicat.Aus So 209, 14—19; PI 8, 73; Im c. 13.B-Ph vergleichen den Choerelaphus desKosm. Ind. p. 336 ed. Montf.Manticora — die Legende steht rechts vomCaspischen Meere unter dem Pelikan—:Solinus: Manticora nascitur in Yndia, trip-

lici dentium ordine, facie hominis, glau-cis oculis, sanguineo colore, corporeleonino, cauda scorpionis, voce sibilla(sibila So). Aus So 210, 6/10; cf. PI8, 75; Im, Rud. v. Ems; naqxrjipqa Ktes.,Aelian. 4, 21 (bedeute griech. Menschen-fresser); Aristot. bist. an. 2, 1. Da-neben ist das Bild eines Baumes, inwelchem B-Ph die Ficus Indica erkennenwollen.Monoceros — die Legende steht zwischenAegypten und Aethiopien —:Ysidorus in libro XII Ethimologiarum capi-tulo IL: Sicnt asserunt, qui naturasauimalium sfpjcripserunt , huic mono-ceroti virgo puella proponitur, que veni-enti sinum aperit, in quo ille omniferocitate deposita capud ponit sicquesoporatus velud inermis capitur. Is 12,

2, 13, wo Rhinoceros und Monocerosgleichbedeutend gesetzt wird; hier sindbeide unterschieden, wie gewöhnlich imAltertum: PI 8, 76; So 210/211; Imc. 13; Ctes. (Dieser meint wohl dasRhinoceros.) Kosmas Ind. unterscheidetbeide und giebt von beiden Abbildungen(s. die Ausgabe von Montfaucon). Vgl.Numer. 23, 22; Ps. 22, 21; 29, 6 —bald rhinoceros, bald unicornis über-setzt. Die Fabel von der Jungfrau findetsich in den Bestiarii mit Abbildungen —s. Cahier et Martin, Melanges d'Archeol.II, 220 und Nouv. Mel I, 154.

Psittacus:

Solinus: Yndia mittit avcm spitacum (psit-tacum) colore viridi, torquepunicio. MitBild. So 211, 10; PI 10, 117.Rhinoceros — Bild und Legende sind zwischenAegypten und Aethiopien, über dem Ein-horn —:Solinus: In Yndia nascitur Rinoceros; cuicolor buxeus; in naribus cornu unummucronem excitat, quum adversus ele-phantes preliatur, par ipsis in longitudine,brevior cruribus, nattiraliter alvum pe-tcus, quam solam intelligit ictibus per-viam. Aus So 150, 6—11, mit kleinenAuslassungen. Vgl. PI 8, 71; Diod.

3, 35 nach Agatharchides, St. p. 774;Is 12, 2, 12,