CARMINA. 15

Ad praelatos probitas eius iam pervenerat,Fere centum solidos quidam mihi dederat,Sed pinguem ecclosiam alius promiseratjIure nunini igitur iecur dolor vidnerat.

Vide, qualis tibia, quam dcccntcr grossa,Ilou, iam claudit lumina in mortem defossa,Morilur, sed tumuli claudclur in ibssa,Decet eius molliter ut quiescant ossa.

Sic ait et faciem lacrimis irrorat,Et qui nisum sepelit et pro niso plorat,Nunquam vel rarissimc pro defunctis oval,Quorum elemosinas omni die vorat.

Sic dcducunl tempora, sie ludunt in avibus,Palrum elemosinas largiuntur canibus,Christi palrimonia pereunt in talibus,Si fas esset dicere, vel in lurpioribus.

Sed tacere melius illa, quae teguntur;Deploremus interim, quae palam aguntur,Tandem suo tempore manifestabuntur,Nullii dum latibula miseris dabuntur.