GILLEBERT1

Tarnen dum recesserit diei laetitia,Generis alteriüs nox reducel gaudia,Noctis mulla commoda, multa beneficia,Diem saepe superat nocliuin lascivia.

Divino officio laudis vespertinaeAliis instantibus, ipse medicinaeStudet avis, quae iain est in vivendi fine,0 dolor, o gemitus cladis repentinae!

Tandem hanc in perlica sistit cum doloreEt noclem pervigilem ducit in maerore,Vix erumpil tenuis radius aurorae,Servientem excitat cum magno clamore.

Surge cilo, respice, si digessit avis.NonI Egessit? IIa, scd olor est non suavis.IIa miserJ IIa periit! Dolor mihi gravis!In tantillo corpore non fuit lanla vis.

Nisum tarn amabilem nullus unquam vidil,Mihi mortis Stimulus nimium invidil,Quae milvis et noctuis parcit, hanc occidil,Meliora quäelibet semper mors ahscidil.