««

i}6 Gvilhelmvs Lv».

fuafit aliquid, quod infeliciter, rard SC-fuafit, quod feliciter reipub. ceffcrit: quonullum majus pmdentia: ejus argumcn-yrxfrHJt». tum dari poteft. In bello & omni re mi-litari arcem prudcntiae efle putabat, dif-fidere^femperque in excubiis efle: inimi-cisverö etiam blandientibus facilecrede-re, id efle, exitio fuomet viam ftcrnercjadeoque ad interitum aut calamitatemfuam feftinare. A nulla re mas;is metue-bat fcederatis j quam a fcelcrato dogma-te nequifsimorurn Loiolitarum,qui Hee-re ajunt quidlibec promittere iis, quosherefeos ac rebeliionis infimulant* pro-milFumquefancliifsimo etiam jurejurandofirmare, re autem i.pfä, cum eft oportu-num,aliaomniafacere:fidem cjuippeho-minib. talibusdatam non cfle fidem,nificam Romanus Papa probet, ratamq,- eflTevelit,nec ullo tarn firmo vineulo eam pof-fefanciri, quod non proarbitriofuo idemPapa pofsit folvere: & fiqua in hoefrausefle videatur, eam piam efle fraudem, acpre^mia non peenas mereri, modo flatusPapani commodo fiat. Deplorabatque

ftultiuan*

Metusä Hl-fano dagma.tt ignatie-

mm.