Druckschrift 
4,1,a (1873) Die eidgenössischen Abschiede aus dem Zeitraume von 1521 bis 1528
Entstehung
Seite
85
Einzelbild herunterladen
 

August 1521

85

schriftlich gciiicldcl, 2, Letzter«' hat auf diese» Tag ei» Schreibe» geschickt, vo» welchem jeder Bote ci»e Abschrifthak. 3. Die kaiserliche» Räthe habe» da»» ein Mandat verlese», welches de» Herzog Ulrich i» die Acht undAberacht und seine Helfer gleichfalls recht- und schirmlos erklärt. Ii. Daß der Landweibel Hans Wehrli imThurgau, der des Landvogtes Bruder versehe» sollte, gleichwie der Statthalter und der Landvogt, nicht im Landesoll heimgebracht werden, um ans nächstem Tage Antwort zu geben, ob es so zugehen könne oder nicht.Lucern wird indessen beauftragt, den Statthalter hinaus zu schicken; wäre er nicht daheim, so soll es dessenGeschäfte dem Landamman» übertragen und nicht dem Landweibel. I. Heimzubringen, ob man das Bergwerku> Sargans nach Inhalt der Copie verleihen wolle; Antwort auf nächsten Tag.

I findet sich nur im Glarner Abschied.- Den Berner, Nidwaldner, Freiburger und Bündner Exemplarenfehlen »—<> und k, dem Basler und dem Solothurner —e, dem Schaffhauser i», Ii, I; dem Stifts-archiv »—«, i>.

Zu Ueber die hier erwähnten Geschäfte finden sich gar keine Acten vor.

Zu v. Hieher muß das folgende päpstliche Breve gehören, wiewohl der Abschied nichts davon sagt.

Reo ?apa X.

Oileoti litis, salutein st apostolioam densckiotionom. Xilnt iam ckiu magis mirati sumus, guam oumtanta esset Inter Xos, sanotamgue seckem apostolioam, st istain inviotam nationein eoniunotio tam sanetislosckeridus, tot wutuis oküoiis oonürmata, oum negue nos et ea ipsa seckos unguanr bonignitati nostras srgavos Knsm oonstituissemus, st nos s tili Semper ackesss, itti kavero, illam omni vestra protsotiono ckeksncksrvavnsusvissetis. lllum in doo maxims neoessario tempore, eum vestra sudsickia ex koscksrs postulavissemus,non mocko nodis ckekitam et in oonckitionidus koscleris sxpressam peckitum manum nsgavistis, «eck etiamnostris st eiusckom seckis apostolioae llostibus ^ oontra nos ipsos, oontra Lanotam Romanam dloolesiam(8. k. U.), ouius vos lidertatis et ckignitatis ckekensionein eum maxima vestra gloria rooepistis, et viusäemäsksnsorss estis oognominati, auxilia vestra misistis. Llumgue in eam oomparationsm res ackcknota esset,»l aut dostium nostrorum insotentiam et elkrenatam oupickitatem reprimi, aut seckis ^ apostolioae ckignitatemomnem odrui nveesse esset, iltorum tum actiuvars superdiam guam asguitatem nostram lovero maluistis,guock insperatum malum oum nobis praeter opinionsm aooickisset, ckolors magno kuimus guickem peroussi,gm äolor non ad inckigsntia auxiliorum, nee ad imdeoittitate rerum nostrarum, ssck ad amoro I proosäsdat,guock vsstri nominis ckeous et splenckorem, vsstraegue licksi oonstantiam, guae ante dao Semper krmissimabadita est, vooari in perioulum inkamiae et in aliguam nee meclioorsm suspitionsm viäekamus. Kock tum ^Mawrs ckolore kuisssmus oommoti, si dao orimen oommunaa vestrae nationis, ao non potius proprium s guo-runckaw esse oognosoersmus, guorum oum auotoritas apuck nos aliouius kortasse momenti sit, ckosickeraremusvos animackvortero ckiligsnter, gua ilti vausa vodis suaclsant, guae vodis nee utititat! ulli pudlioae, et apuctoasteras gsntss alioui vituporationi kutura sint. dlt snim guos llckes, guos amioitia, s guos tanta ooniunotio,guos seckis apostolioae sanotitas, Romanao Uoolssiae vensratio in ticke non tenuorit, iltorum licksm guinamoxistimadunt ickoneam esse, vui orockant? sock uti siout nos orimen dos in vestri nominis laucko minima dasrersckesickeramus, ita vos reiootis oinnino matis suasionidus, no tooum s guickem ultum ouiguam relinguatis, sinistrealiguick cks nodis suspioancki; ao ut cke oausa aliguick toguamur, nos oum ckedita a vodis auxilia postulavimus,non egimus ick guickem inopia inititum aut ponuria lortium viroruin. Leck guock nostsr orga vos amor nonpatiedatur, nos guioguam vsl salutare duie secki, vel ^ nsoessarium sine vestra sooietato oogitare, oui nostroiunori guo mocko vos vestra denivolsntia rssponckeatis, vostrum iuckioium sit, nam oausa nostra Lrmissimisost sooüs st ackiutoridus munita. Xckest summus ckeus, gui nunguam superdiam st iniuriam votuit im-punitam; ackest serenissimus (üaesar, ouius tanta potentia j oum sit, guantam vix antiguorum (lassarumkuisss aooopsrimus, ea tamon is est iustitia, ea donitats, ut non oa utatur ack inkerenckam, ssck ack pro-Pulsanckam solum iniuriam, gusm vos our ex amioissimo st dsnivotentissimo vodis dostem kaosrs vstitis,rationem nutlam possumus invonirs; acksunt oarissimi in tldristo tttii s ckignissimi Reges ^.ngtiao, Rortugalliae,