Druckschrift 
4,1,a (1873) Die eidgenössischen Abschiede aus dem Zeitraume von 1521 bis 1528
Entstehung
Seite
3
Einzelbild herunterladen
 

Februar 1521,

T

IZern. 1521, 1. Februar.

Staatsarchiv Bern : Nathsmanual Nr. 188, p. 8V.

tt. Dem Gesandten des Herzogs von Savoycn wird ein Vidinnis des Briefes, der wegen der Aufnahmevon Bürgern errichtet worden, zugestellt, I». Ferner wird ihm ein offener Brief bewilligt, des Inhalts daß erdie an dem jüngsten Aufruhr in Genf bethciligten Personen, die er im Gebiete Berns finden möchte, aufgreifenund in Gefangenschaft legen dürfe.

Zu Der erwähnte Brief, eine partielle Modistcation der früheren Bündnisse mit dem Herzog von Savoycn,wurde am 3. December 1517 aufgesetzt und zuerst von Bern besiegelt, Freibnrg verweigerte die Annahme desselbenbeharrlich; Solothnrn ließ steh jetzt erst zum Beitritt bewegen. Wir lassen zunächst den Text dieses Aktenstücksfolgen:

1) 1517, 3, December. dlos (larolus, Kabauäio eto. Oux, ex una, et nos Koultoti, (lonsulos, Oivss etllurgonses urbium Ilsrneusis, Idriburgensis et Koloäorensis, lllausannensis äiosossis, altera parte, prosentiumtenore notnm tieri volumus, paritsr et manifestum, guoä nos, ob vertos bonos rospsotus nos non temeremovsntss, maturague probabita äsliboratione et prssertim etiam, ut mutno amioitio et bensvolentie keäsrum-gus nostrorum obssrvantia so lirnnor permanent, errorosgus et gravitates gue in futurum evenire possont,eobibeantur, insoguentos etiam tenorem generalis keäoris inter nos jamäiotum llarolum äuoem et magnilloosäominos magno llligs ^lamannis superioris oontraoti, inter nos oonvenimus, eonelusimus ipsaguo antocliotakeäsra nostra prssertim in artioulo rooipisnäorum bnrgsnsium äeolaravimus et rstormavimus, viäoliost guoävivitates, in futurum nulla nostrarum partium possit et valeat altorius partis äominia, patrias, oommunitates,äsinosps et villagia ssu oppiäa nee etiam partioularss, subclitos vel inoolas in oives, burgensss, oonksäsratosssu protootionsm susoipors vel aoooptare, nisi tales eum eorporibus et bonis äomioilium, resiäsntiam et moramso in looo st clominio, ubi rsoipi optarsnt, babeant eontinuam, vel «altem stiam i<1 prooeäat clo expressavoluntats, oonsensu st aclmissione superioritatis, viäelioet nostri Lüraroli, Labauäis äuois, vel nostrorumLernsnsium, b'riburgensium et Loloäoronsium, in ouius äominio st limitibus mansionem babersnt. Iii utbaso nostra oonvsntio, äsolaratio st oonolusio ut supra pro bono guietis kaota looum babsat, oontsntamurnos anteäioti IZernensss, Idriburgsnss« st Loloäorenses, ut prskatus illustrissimus äominus prinoeps st äuxLabauäio possit st valeat subäiti«, bominibus et inoolis illu»«' ä. sue sub psnis stiam kormiäabilibus, pro-ssntibus oratoribus nostris, si opus sit, inbibere, ns extra äuoatum, äominia et limites eiusäsm äuoatusoivilsgium, fgäus ssu burgensiam oontrabant, et si faoero reousarent, oontra so« prooeäero, prout ponaeäioti et inbibitionis exposoit. Volumus onim st sub bona tiäe obligationegue bonorum nostrorum presentiumst kuturorum pollioemur buio oonventioni, äeolarationi et rskormationi nostro pro nobis et suooessoribusnostri« satislaoienäum nilnlgus in oontrarium ullo unguam tsmpore attsmptanäum, omni äolo et krauäoexolusis, in vim prssentium litorarum, guas äupliaatas tieri et sub sigillis nostri anteäioti (llwroli, 8abauäieäuois, stiam nostrarum urbium Rernensis, Idriburgonsis et Loloäoronsis appensiono ksoimus muniri, äatasüjs Deoembris anno öto. xvrjo. St, A. Bern: Teutsch Spmchbuch X, p, S7l2,

Eine gleichzeitige deutsche Uebersetzung, vermuthlich für das diesseits behaltene Exemplar des Hauptinstrnments,ist auf dem folgenden Blatte eingetragen. Dieses Hauptinstrumcnt findet sich, wenigstens in den schweizerischenArchiven, nicht mehr vor. Nachdem der Herzog von Savoycn von 1525 an in den Streitigkeiten über das Burgrechtmit Genf sich mit besonderem Nachdruck auf diesen Vertrag gestützt hatte, wurde er endlich auch von Seiten Bernshinsichtlich der Gültigkeit angefochten, cassirt und dem Herzog nebst andern Bundesurkundcn und der Kriegs-erklärung zugesandt (1536). Auf die näheren Umstände der Entkräftung ist in dem folgenden Bande einzutreten.