DUM

ORAT. DE LEGAT. POLON. 593Confugit ad amicum, cujus eo tempore inTranssylvaniâ regnantis (ô admirabiles rerumvices!) auxilium per literas imploraret: &ipsâ statim earum literarum inscriptione pa-lam testatus est, quantum illi deferret. In-scriptio enim haec ab omnibus legebatur:Illustrissimo, & Magnifico Hieronymo de LascoPalatino Siradiensi, Vayvodae Transsylvaniae,dilecto, & carissimo consanguineo nostro. Sedquod literis illis inclusum legebatur, majusquippiam fuit. Neque tamen jam, quicquidillud est, aut rescribam, aut recitabo. Istudmodò ex eis repetam, & edam: Venit in men-tem nobis eximius tuus erga nos amor, & fa-vor: quo etiam tum praestabas, quum â nobisnondum fuisses in sacrum ordinem Equitum no-strorum receptus. Age itaque, & ostende, quidtua nunc virtus, quid dexteritas possit. Namsicuti aurum igni, ita periculo fides percipitur.Ratio autem praesentis temporis, & indigentianostra exposcit, ut ostendas, quia nobis, & for-tunis nostris non solum bene faves, sed etiamoperâ, & factis ades. Magnam fidem, & ex-pectationem posuimus in fide, & probitate tuâ,qui tibi de nobis vicissim longè majora, quàmut de his cogitare nunc possis, polliceri debes.Quid dicam, cùm pater tuus magnis derebus Legatus in Galliam venisset, quamarcto eum propè ut fratrem complexu Rexille exceperit? Quid verò, quid, si nunc vi-veret, & te paternis vestigiis insistentem hìcvideret? Quid si nepori Regnum deferentem?AnPP