Druckschrift 
1 (1765)
Seite
251
Einzelbild herunterladen
 

###

SCHOLA ARGENTINENSIS.251alio quodam loco, sui temporis quosdam Juris-consultos reprehendit, qui multa quidem acutè,sed non ad usum popularem de jure dissererent?Ex his ego tanquam praeceptis quid nunc mihifaciendum sit, non invitus audio. Dubitationemverò, si qua reliqua esset, omnem planè eximitlex illa Sturmiana docendi, quae huic scholaejam pridem praescripta est: ut consilium aliun-de requirere non sit necesse. Ait, tenendam inscholis duplicem viam, & rationem esse. Unamquâ generatim res universa traditur, nullâ di-sceptatione cum adversariis susceptâ. Alteramsingularium rerum, quae proprias quasdam ha-bent & exceptiones, & quaestiones, & demon-strationes. Esse etiam alteram portionem,quàm maximè sequi in scholis utile sit. Ali-quando enim sinè auctore, nullóque propositoscriptore, artem aliquam doceri tunc, cùm ma-gister id potest breviùs, & planiùs, quàm hi,qui de eâdem re scripserunt. Aliquando etiamlibrum adferri; in quo rursum bipartitus sitmodus in docendo. Nam aut omnia ordine,atque singulatim excuti, aut quaedam omitti,& ea solùm aperiri, quae sunt necessaria.Nihil sapientius dici, nihil utilius praescri-bi omnibus bonarum artium Doctoribus potest.Neque verò alioqui unam tantùm, in quâ per-petuò insistendum sit, viam proponendam esse,proponíque rectè posse existimemus. Nonenim vel omnes causas, vel locos tractare unomodo possumus, nec debemus. Perpetui certèEdicti in Pandectis prima certè consideratio essedebet,