140EUMENIIdam potiùs, quàm cuiquam delegandam pu-ravi, majus de me aliquid, quàm posse mesentio, videar promittere, contestatum esseinitio dicendi apud audientes volo, temporarium me dicendi munus, atque id ipsum mestudiis peculiariter commodare, non ad in-cognitam mihi sectam forensium patronorum.alienae laudis cupiditate transire.Neque enim tanta me aut negligentia, autconfidentia tenet, ut nesciam, quanta sit interhanc aciem fori, & nostra illa secreta studio-rum exercitia diverfitas. Ibi armantur ingenia,hìc praeliantur: ibi praelusio, hìc pugna com-mittitur: hìc plerumque velut sudibus, & sa-xis, illic semper telis splendentibus dimicatur:hìc sudore, & quasi pulvere sordidus; illic in-signis ornatu laudatur Orator: ut, si uterqueexperiundi causâ officia commutent, aliumquidam turbarum sonus, & strepitus armo-rum, alium quidam triumphi deterreant.Scio haec, (inquam) Vir perfectissime! nequeme sciens fallo, & idcirco tantum abest, ut medocendi relictis, praecipiendique rationibusaptum, atque idoneum putem, ut hoc ipso,quòd vel uno die, atque unâ de re in fortdicam, veniam magìs possim sperare, quàmgloriam. Quanquam in hâc oratione, Vir per-fectissime! loci tantummodò insolentiâ, nondicendi novitate perturber. Siquidem id po-stulo, quod non modò contradicendo nemoaudeat impedire, sed omnes potiùs, quibus di-vina

ca Prinemimionigian,Ťnvore!mundamfrequentiâque instaIra quanhomm r.tror divide###,magnificenhe id possiquidem Prcum aliqure procedeAmeővinæimpepondemtigtungdam eſt.Populi Ronem gratmo Banakommi Pr.Christianmon cinrunt ipſa1.7.3078.gum