PACATI90faciam? Quae Rhenus, aut Vahalis vidit, ag-grediar? Jam se milu Sarmaticâ caede sangui-neus Ister objiciet. Attritam pedestribus prae-liis Bataviam referam? Saxo consumptus bellisnavalibus offeretur. Redactum ad paludessuas Scotum loquar? Compulsus in solitudi-nes avias omnis Alamanus, & uterque Mau-rus occurrent. Cum igitur impediat turba delectum, & praester gesta in summum referre,quàm enumerando tenuari, dixisse sufficiat,unum illum divinitus extitisse, in quo virtu-tes simul omnes vigerent, quae singulae in om-nibus praedicantur. An si ejus saeculo mos il-le vixisset, quo Romani Duces, Macedonici.Cretici, Numantini, de vocabulis gentiumsubactarum adoptivum insigne sumebant, non-ne hodie pauciora in Annalium scriniis, quàmin vestrae Domûs Titulis cognomenta legeren-tur? Cùm ipse Saxonicus, ipse Sarmaticus,ipse Alamannicus diceretur: & quantum totaRespublica habet hostium, tantùm una fami-lia ostenderet Triumphorum.Sed quid necesse est, mitti in praeteritumdiligentiam curiosam. Patrem, Imperator!Tuum de Te aestiment: nec difficilis conjecta-tio est. Nam cùm duò sint, quae claros Du-ces faciant, summa virtus, & summa felici-tas, scire obvium est, quâ fuerit felicitatepraeditus, qui Te genuit. O digna Impera-toris nobilitas! quem Principem esse decueritejus filium, qui hunc Romani fastigii apicemnon

an flfecoreeguanfortunaanspi.meigʒuſ,stra plOcælesti.ma quæde cælo.mus innum;pro hacùm separcanpateacenm.um, &igendprivatpetit nditumriam: seconfimVirtus nin sontere 1An verò