Druckschrift 
1 (1765)
Seite
19
Einzelbild herunterladen
 

RELATIO.19si THEODOSIUS hunc Theophilum perduellionisreum tempestivè castigasset. Difficile quidemcertè est, ut neque est meum aliquid in uni-versum hic praecipere, sive de venia, sive depœnâ, sive de clementiâ, sive de veritate.Nam secundùm ea, quae proponuntur in hy-pothesi, ex ejus circumstantiis id definiendumellion.est. Sic olim Romæ lex Luctatia (*) de viSed cum 1adversus eos, qui Lepidi partes secuti erant,Tentaturseverissima fuit: postea lex Plotia (*) de iisusamexulibus restituendis fuit indulgentissima.ito, numm impietaIllud porro in parte clementiae Theodo-lesiahoste sianae poni lubenter audies, quod FACATUS lau-sauxit. N dat, nullius bona â THEODOSIO publicata, sivee observa â Fisco occupata, post victoriam fuisse. Namsultus fue & sicuti, quam crudelis fuerat Maximus, tamim non fui esse voluit clemens THEODOSIUS: sic quàm il-lum cum suo Fisco rapacem fuisse ostenditlo Alexani FACATUS, tam fuisse THEODOSIUM alienum abssellis sede fiscali avaritiâ, & omni cupiditate alieni indi-IEODOSIO & care voluit. Ergo lubenter adjicio, quod ob-oque cesar servavi primis statim annis sui imperii legemei sesedire laram â THEODOSIO esse de bonorum petitio-seruiam nibus sublatis. Indicat id subscriptio consulumEcclesiqe in illa constitutione. Quid enim? Audiebatpropterea abi THEODOSIUS, quod AMMIANUS MARCELLINUSB 2lib.(*) vid. HEINECCIUS in Histor. Jur. Lib. I.Cap. 3. §. 100.stamvid. AUGUSTINUS de Leg. & Senatusc.voc. Plautia.