Lib. L 11 Cap. XI.

249

Hein colli*mir ex/.i.CT vltim* C.ßmancipium itt*fxerit <ili.fi.ittt/»X c. Pricipuum dubiüm c-ft.nn onus impolkum pro-

rai.ltärio ä proiniflörc in gratiam tcrtij altcrius , fitreuocabileante acceprationc ipfius teitij per ipfumpromfiTörerh poftquam rcmpns aduenerir dandiil-iud'.v. c. Francifcus promifir Perro centum menfu-1 äs tfinc'i in Imgu'.os annos, co onere, «Sc conditio-nc, vr urigulis annis in die D. loannis daret Anco-niöaccciuanreos. tranfiuit dies D. loannis , &Antonius ucc per fc , nee per all um de iure habi-lein prömifllonem aeeeprauie, quanitur, an poffitincficus promlfTör reuocare illud onus,& condi-tiöncm. Itemegodedi tibi praedium cum onere,vr polt triennium ülud cedas Pctro. Tranfa&umeil crle'iimurri, non ceifiiti, nee Petrus illud acce-ptaim, hec de*a re qiiidquaro ei fignifieatum fuit,inqaire;, an poiJiin t«: hoc onere liberare, & prac-«iiiifo meiirn repeterc , vi mihi fernem.\6. Er Licde re partita eft fenteutia.

Prima .ur, non polte nie prxdium ülud mihi ra-petere, & re liberari onerc donandi illud Petro. &.'ic in alvero exemplo ita tenent multi, quos citatlulius Clarus §. donatio qus.fi . l^.num. f. citaco.Sed non lequitur ; licet Lcffius tom.i. de tufl.lib.1.cap.i S.dub $. n.6 c. dicat illum eam tcnere,fed fal-1us eft : nam lulius Clarus ad fiuem prsdidi nume-ri ita ait. Egoß cafnt contirjg^ret, non anderem con-fulendo , aut iudicando recedere ab opintone Bartoli,«jus tft contraria , ( quam modo rereremus nurneroßcquenti ) & quam credo ejfe verlor ein, & rnagis com-munern > modo tarnen res ejfet integra. Haec illc : te-Jient tarnen haue opinionem Guillielmus de Bene-dicts in repet. cap. Raymitim 1. verb. fi abfque li-herü num.i j Rodericus Soarez in repet leg.quontamin prioribm,in declarat. legis Regni qnafl. 8. nu?n. 1.vbi plurimos pro hac opinione adducit, & dicitomnem fcholam feribentium hoc tempore illamtenere, Duennas reg.ii6.wfine. & habet ha»copi-nio magnum prarfidium inpraefata lege, qmties, C.de donat.fub modo, quatenus ftaiuit vt modus , feilonus appofitum in fauorem rertij reuocari non pof-fi r >& validus omnino cenfcatur,ctiamfi illud onus,feu illa conditio, vel modus a nemine abfentis no-mine aeeeptus firjvt explicat Iafon in l.Flauim,n. 1.ff.de verbor. obligat, optimc perpendens difpofitio-nem iftius lcgis,ex qu3 tertioabrenti,ctiamfi nemoeius nomine aeeeptet, actio veilis quaeritor.1 7. Secunda fententia e regionc contraria docet pof-

fe promüTbrem,vel donatorem reuocare illud onus,& rem fibi vindicare tranfacto eo terminotriennij,ii intra illum non fuit onus aeeeptatum ab illo , incuius gratiam appofitum fuit,neque ab alio eius no-mine,qui de iure aeeeptare poffit. hanc tenet Co-uarr. hb. 1. variar. cap. 14. num.i }. infine. ibi, namratihabiüone , vel acceptaüone terttj non fe.ttta , neeacIio tili qutntur, nee tut. tenet etiam Bartol. in l.qm Romt. §. Flauim 1. ff. de verhör, obligat. Rui-nus conßl. 1 8 1. pofl num.zi. verf. nee obfiat, hb. 1.Leffius tom.i. deiuft. Ub.x. cap.iS.ditb 9 num. 66.ik. alij commnniter. Er fundamentum illorum eft,quia donatio , vel promiffio ante aeeeptationemnon eft valida ; ergo cum tertius ille non aeeepta-ucrit illam per fe, vel per alium de iure aptum, po-terit reuocari. Dicit tarnen haec fententia poiTe re-uocari ä donatore, vel promiiTore tantum , non abharredibus illius.quia ha:rcdes illius, illo emoituo,-non poflunt illam reuocare, nee onus fibi vindica-re, vt patet ex dttla leg. quoties, Sc docet Couarru-uias««w. 17. etiamfi donator , vel promiilbr antejaiplerionem cemporis quo onus erat tercio ua-

dendum,emoriatur. Primo, quia eius eft reuocuius eft donarc, vel promittere, vnde mortuo do-natore onus illud fit irreuocabile. Secundo , quiadonator, vel promidor per mortem fnarn cum iiir.dviuens non rcuocaiterit,cenfetur ülud de nouo da-re. Nee eriam poterit donator , vel promiilbr vi-uens reuocare, fi anre triennium , veltcmpus , qu<,pr«di<äum onus Uli erat tradendum,ccepit aliquidex illo reeipere, & quiaiatis aeeeprat, qui reeipie,& quia res non eft inrvgra.

Neque obftat/. ejuoties , citata, quia illa folümdecidit,non poife hsredesdonatoris, vel promilib-riseam reuocarionem fecere, & ad eius interpreta-tionem fatis eft , vt pra'dicli han'edcs non poffintillam reuocare , & vt illi tertio coropetat actio indonararium , volente donatore , feu promiiTore.Non obftat etiam lex Reeia Caftella; lib.t. ordtna-ment.tit.16.in qua fancirar alteri, per alteruin in ecregno etiam abfque vlla aeeepratione polTe acqui-rcre , in qua tarn abfoluta locutione poterit etiamtertius abfens acquirere per alium de iure non ha-bilem ; quia ifta lex loquirur, quando donatan'us,cui erat onus impofitum , eeepit ante tempus darepartem oncrispra'dicio tertio, tuiic enimiam cen-fetur illud aeeeptare.

Excipiunrtarnen Couarruuias diel, lib.x variar.cap. 14. nnrn.iif. & Iafon in l. qui Roms.. §. Flauim,mim. 17 ff de verhör.obligatio». Alexander ibi num,<j).Socinus mim. 19. fi tertius ille , in cuius fauoremonus impofirum fuit,fit ciuitas,Academia,vclcom-munirasjftudiorum, & cau!a pia, q:da his omnibnsftatim ac res fucrit aeeeprata a donatario , vel pro-niiflario, cum eo onere acquiiitur ins irreuocabile,& adio in rem , vt coftftat ex l. vt im er. C. de fa-crof.Ecclef. fed de hac re vide, qua: diximus cap. 4.num.6 cirj. vbi hanemateriam fatis difputauimus.

C A P V T XI.

In quibus euentibus promiilio iamaeeeptata definac obligare.

1 Ob ingratitudinem ,ob fufemenientiam Itberorum,& caufa inojjiciofe donationis Jen promifj-.oiiispofl rem promiffam traditarn.poteß promißio iniudicio reuocari.

1 Refertur opinio eorum qui affernnt ex de feil» pr.c-uifionis dißicultatmn, qit£ fipr&mdercntnr,nonfaceret promtßor promiffionem non. cbl'garetalern prormjjio/jem.

5 Anisquivomtfingnlisfiextüßerijsiot'ms anni ie-iunareytenea'.ur advotwnß dies natalitij Do-miniin fext am f eriam ineidefit.

4 Reijcitur opinio relxta.

j Regula vera adfcienditm,anprornijßones tarn Deoquam bominibm falls. obltgent,nou efl defamen-da ex parte difficidtamrn^uasfi promiffor p,t-uideret, nonprotmtteret, fed ex parte rnutauo-nü rerurn promijfarurn.Probatur multü exemplü. ibid. & n.6.

7 Formcatio nonßluit vof.un , aut promißloncm,

quando prominens matrimohii-.mfoemm*,illamfeiebat.

8 Siprafentiam tuam , vel operarn alteri promi-

fifii ta'.t tempore , & sgrotm egeat eo temporetua prafeutia, non teneris ad promiffionem.

9 Quidßduo vicijßm aliquid ßbt prornittant, &

alternon vnhßarepromißione,an tunetenea-xht adftMrn.

10 Vromißia

18.

19.

S!\