Druckschrift 
Etymologicon magnum seu magnum grammaticae penu, in quo et originum et analogiae doctrina ex veterum sententia copiosissime proponitur historiae item et antiquitatis monumenta passim attinguntur : superiorum editionum variorumque auctorum collatione a multis ac foedis mendis repurgatum perpetuis notis illustratum utilissimisque indicibus verborum rerum atque auctorum numero pene infinitorum nunc recens adauctum opera Friederici Sylburgii = Etymologikon to mega, ēgun hē megalē grammatikē
Entstehung
Seite
813-814
Einzelbild herunterladen
 

81 3

NOTAE FRIDER

2J, additum ex Odyff. V. 27, «aua pro «u/uvco legi-

tur etiam infra 299, 7. V. 5 r, malim cum articulo, nenavSorwvrwt' %wcdwv. V. i 5 , inclufa, addita ex Holycliio. prior vero expo-litio exuat apud Suidam quoque. V. 5 o, vulg. x^vax»?^fovixsvot > contra metrum, uoilra lectio relpondet illi Hcilodeo inTheogonia, Ttorauot xavax^^d jtovres. V. 5 1, d/xu»Taxvjv alibi11011 inveni, fimile quid djSvgrdxvi eit liipra 5 , 1.

P. 489, v. 5 , fv-jos fnfpectuiT! eit: verius oy$os. V. uj, me-lius cum articulo, oti isgovyy/xa) udx a *i >ai: ^ leq* v. iyxsipfvov,rum pracpoiltione, ut png, feq. v. 9 et 56 . V. -ro, iisdem verbis,fed planiori ordine, Homeri fchoiialtes, li. nagd tu t'v avraisifl-rcifurvoi/J rodx 'rnrzovs xdnr1 <v, d tmv teitistv'. commatio- illoiv uvrctiS relato ad verbum

P. 490, v. 2, in vulg. eft 'Aevf/ou, duplicis lectionis indicium,v Agsus et A ivfiou: quoium prius eum omnes Romani feriptoresfeqiiuntur, vifum eit eile verius, fed germanum efie Aiveiov di-feite infra confirmatur 705, 01: et liquidiffnne a Diony/Io Hali-cainafleo 58 , 5 , itidem e Gephaione Gergithio traditur. V. 12,melius ad metrum quadrat nqoityigocv- Sic v. 58 convenientiusrraXAm, vibrare , concuti. V. r. 3 , nsg^ynTOv noiuine DionyfiuSAfer iutelligitur; cuius verba linit, de Aly fluvio, ‘E ,\% 6 (*svou fSo-g£v,v$s > Kc iyyvSev axgyjs ' et mox, UafyAayoves d* in)roifttv iri yiwvsvsi vt/uovra/. V- 2-8, rectius cx'aov , turbam , exI vcoplir. pag. 90. de N agfidv o>v autem vocabulo /iipra et nos ali-quid ad 188, -i 3 . V. 56 , neicio an verius dxg&Tyyiov, ut infra025 , 54. aut uxgdrtgov five dxgoTsgov eit quod in qualibet renugis eminet voluti eacmneu.

P. 191, v. 1, veiius dno-Kon »J, ut v. 12. nam iyneope fit inmedio. V. 4 , medius to $i\v \, articulo lingulari munero polito,ut mox V 7 et 9* V. 16, convenientius ixga noXsuv, leu con-iuncte dxgonoXas. Seq. v. poit /Sar/Ar/a iiibaudiendum vostrat,vel iimile quid. V. 07, apua Ivcoplir. i 4 g legitur judfw ag ytvour,pro pdpos , probrum generis, fui. V. 4 g, eis ts, nempe Stxard-A^rov, quod etiam in *y definit, ut inira 5 i 5 , 02. V. 53 , dexdgxxtgs nihil agitur in xagih r» quod feqnitur; fed infra in vwxa?

JO 608, 9: in oxagdatAczio) 726, 7: et Jiipra m yr;*i%u , 252 , 6. un-de colligitur factum eile per reduplicationem ex xatgw rd 9 x/^rw,V. 56 , ulltatius xgcttvopbivvi, pio quo tamen aptius quadrat acti-vum *(>cttv>v<y<x.

1 '. 4g*2, v. 2, coucimtius, aAAu ydg ro 7 td%os : et* feq. v. nct-pet rd rd xdga fiXdnrew , articulo geminato; cuius genetis exem-pla non modo apud Ariitotelem et Alexandrum Aphiodili verumt-tiam apud Theodoretum noitrum 102, i 3 . V. 5 , aptius, rA^gi-x£, ut mortem exhorrefeit . V. 7, congruentius ngdroi yd§ Kd-gss, primi enim Cares.

P. 4 o 5 , v. 26, aptius *f and Kaardvtjs, articulo in coniunclio-nem verfo. V. 3 i, apud Lvcophr. 108, - y /Sjurad^cx 2 -j/^vws

**cu>(>£vov<?ct , imo 9, metro ita poitulante. V. 5 o, naviges, lu-fpectum eit: nfitatius *aw*€s. Sed et Xagos v. 48 verius quam-yXagos t ut infra 53 o, 22: 667,

P. rqi, v. n, locus eit truncatus, ut expleatur et perfanetur,ex Apollonii Argonaut. lib. 2, v. 5 yo, poit rgyix*!*? KXvfrv-

cyr aAos Ivdov t/fiou/ 3 ?ov. v4*d^i d’ v%isvis wOtxAdgovros av«-

nrvf Hvpuxros dx^K aut > ^ omnino decurtandus eit locus, alteroApollonii verfu omillo legendum, Afoxj-fv YaxXaio^rQS ctvtnvsovirfuros <x%'*vyj* V. 12, vftig. xavp.uros pro vuuaros, parum adrem : iiemque v. 23 , perperam iidem xfx^utvwv, ex njtis lignis ..V. 36 , %citJ -xqdrQs agnolcit hic etiam Heh et Suidas: quali xat-rctvgas per iyncopen inde factum fit. h d aptior altera expo/itioxar^ %ogv<p*s> na^rhA^s, ut declarat hic locus Thucydidis, tnlrd fAtrloag* rr,s jrdAjcor irguns ro > /soi^durvor xarctx^u^ xj '1fiaiois t Xtiv crvrnV quamobrem etiam apud Helychiiun et apudnoitrum inira G08, Oi, divile xar* dxgus 9 et Ionice xar’ ux^f,fcripiuin efi. ut iignificet quafi a Jum/no vertice, cum enim ca-put et iummitas oppidi oer-upata, de ceteris parum laboratur, V,49, locus Apollonii Argonaut. lib. 2, v 5 q 6 . V. 56 , vulg. uA>jv,accii/, calii. noilrum yAvj re])oiitum ex Odyff. / et t , libi montiseit epitheton.

P. 496, v. 2, 'Qqt77t*6* adulterinum eit, et expungendum, V.) 5 , iiiniiis locus apud Iuilimim noitrum, 299, ^o. V. 22, con-giueutius awrat« » foem. gen. \ ^ 58 , pto fwcf< et e^jjv, uli(au**rafunt et e&qv •' itemque feq* v. iifAyv pro r,u>fv, alcito a li-nienti vice iota. 5 o, u>fdd^>t sis fvro-rwra : nempe 9 iu x

mutato; ficut 509, 4 r.

P. 4 y 6 , v. 7. melius et clarius apud Eultathium exponitur ve-terum fementia, hoc modo, 1017, 60; rj *aTs>£nu , *A.>,*5iwvxo-) oi nAeiovs 7tgo7iago^v\uu9t\ * ois xa) d> 7 v ne&seSai Affiwv

x*} 'tigodwgos. v, evyYond roCrov » ouio tov frwnttx , <*.s pygi*

ICI SYLBVRGIL 814

pyget, 9 *t tct sira, a\a$i<5op>!vov tov tqvov ds £v t£ narfivwTT^ct,uvtm xa) £ v rtf xan-y uria. * AglsTagxos xar’ py,cfo, c ts

xaru derif*a. xck soti iSo^Usat «a) «ard ro vs naKauovs^

ovtms S9TM twnyj Vj npdao^ts , ws rd, *aaov gifojsw». hur-Z ' —ov airiaTixy), ivunyfv * xa) wsnsg iooxfjv iuixa , qvtm ,M.£ra7?Xa^/Mw^vwtigc. itaque primum alii contunde, alii divile haec icii-pferunt: deinde alii proparoxvtonws, alii properiipomen«s: tertioalii Iyncopen, alii ineiaplaftnum in Acctt ct itatiieumt: tum fvnco-pen, neutri pluralis; metaplafnnmi, foexnxnini lingularis, undeeiiam v.. i2, properilponien^s iwxa feribenduxn eit, ut iiqna *±8i,26^ metaplafnms vero et ipfe (upra in E expofiuis eft, Oia, 56.V. 43, r/vos imeri ogative Icriptiun etiam in vulg. 47, aptiu*,cafibus mutatis, ^Mxgdrovs llAarwv yjxovae: aut nominativo ]>rau-ni ilio, Uxdrwv Sw xgarovs v.xovcs. Plato enim Socratis auditor,et dilcq>ulus fuit, non contra-

1‘. 4^97, v. 25, locus eit Apollonii Argonaut. lib. 4, mutuatusex Homeiicae OdyiT. |' 4

V* ;*9 8 ' v * 3?» rigas pro vulg. yigas repofitum ex Nicandriihenacis v. ±65. i5, vulg. disiunctive, »} % sSgos, aut cedrus:

paj imi ^apte. V. 53, lenfus eit, gms>aTi%ov ovqjmx , «o^davos *91 ryx07iv\ %al rgonC;. , xsdvos.

P* 499, v. 9, inst pofmim pro £7tvjv, ut et 6 et 11 v. mani-feitum eit. Sic ivdinXasid&rat pro d'<aStn'A.asiu{s tqu , ut v. 8 ct12. V. <+5, regula poftulat ■xcujosc^Jv , ultima circumflexa, i;tapud Euftathium 1571, 62. alterum xaigojtmv uno a, pag. prae-ced. v. 7, agnofeit cum Snida idem Euiiaihius. V- 54, gr,ua di-ctum pro xa hiv g*\fAaTQs > augmentum verbi, ceterum- ^cxA^crifnon minus apte Patuerimus futurum paulo poit, ut xEXoAfeVfcrci*.iniia 607, -rG. V. 56, xtxA^yya iimplicitis a jiXa^w derivaveiis.

P. 600, v. 1, vulg. ro s eis a: perperam, cnm ratio forma-tionis pofitilet rd a tis yj. V. 5o, A^yovrs^, omifTum in vulg.editionibus , iiruclura mutilata.

P. 5ot, v. 9. melius, ordine in verfo fiagsias xa) obstas: utliipra quoque -rto, 34, legendum monui, id enim praecedentiaexempla declarant, itemque liipra 193, 28; 22!, 5: quippe iuquib. e gravi et acuta fit contractio, diferte infra et liquide 086,17, id ipliim et regula tiaditur, et exemplo djunonitratur. V, 27,Aeoli/mus iiie agnoieitur eiiam fupra 3o8, 35. videtur tamen po-tius ad communem linguam pertinere iit a reduplicatio confonantisx et 7»; ut contia, eius omifilo, Ionicae et Atticae dialecti magiseit propria. V. 46, iterum modi variatio, emor autem quomodoad praecedentia laciat, non video: quia et lolius mafculiih generiseit, et lubftantivuin. V. 56, neicio an verius 'T^atp^dKS , ut fa-vvfxvfdyjs.

P. 5 o 2, v, 8, rou t* quoniam videlicet fecundam perfonam etertia formare folem reteres, 48‘i-, 25. ' V. 1 i, vulg. *sA tvy, per-peram. xt'xi&v\ enim et originis ratio poitulat, et confirmat XXe-ivehius ac Suidas. V. 21, melius, opinor, dnd tov sXtvbostAfy&w. lenius enim eit: d~to tov i AeiHw , sArrlJoy ■ xa) n'\sova-cpu> tov x , xiXsv&os» V. 53, Homeri locus 11. d. \. 43, vuig-ivifia‘As, praepoiitione minus conveniente, melius etiam inaxrgo-xss.yfs liipra 555, 7. V. -±5, Il^fravod^ < ; t 17^frcxv^xijv vr,sov «igno-feit etiam Siephanus Bvz. necnon et fiuviuin 1 l^rrav/xdv, in ’quolbenie oppidum: quernadmodum et Jberniam duabus t*s Il^frcs-V(xi*s partibus minorem facit, ut idem iit populus n^rTuvo/ etB^erruvo/ five Bj»£ravvo/, Britanni .

P. 5o3, v. 4, locus eil decurtatus, ex Apollonii lib. 4, v. 1*2.V. 25, non male-poit nAsovctcrjuou diitinxeris, lubaudito declarati-vo adverbio d>j-Ac>yor<. V. 29, rectius XsAa ?ut mox decla-rat v. 5i. \. 37, irtfin. xsvrysai ferri poteft: fed melius tamenad v. 55 congruit imperativum xivrtfaat. V. -*5,. uiltatius avysg^gap,uiva > gemmo

IV 5o-i, v. 4, duplicis feripturae funt indicia, v^ixigurar^av, et v^txtqarot r.trgat vejior videtur prior. V. 20, vulg.cryvfrVrfAAov: er feq. v. cnJ%Aa: nihil ad rem. Inclufa, v. 25, ad-dita funt ex Suida et Atiliopbanis lcholiaile. V.. 07, /uevar/w adul-terinum eit. ii triadem-velis, ut in praecedenti mewibix», legen-dum, ds gt-svoiw ut'ju V. 41, vulg. xori rd xsgai^M. quod

verbum cum imn'praeceiTeiit v. J9, ego xegdw malui, ex v. 36. iicui liuigis arrideat xegdfa «it , non refragor equidem, fed

vix «litatum ede puto. V. 54, tov , Dorice et. poetice pro C vpoiitmn. at rd xigarov , quod praecedit, recentiore cozrfuetudinepro xigas ufurpatum infra quoque t>3g, 3o: ut fxiXa^os pro ( ut-Aur, &y\?x*\Tga pro &v}uqrng, et eius generis alia, genitivo innominativum translato, 5o5, 2 : 5i4, 42: et contra, oar^axoi- prowTgdxou 5i5, **5.

P. 5o5, v. 10, melius xsgao^dos* quippe -quod ex Ionico geni-tivo xipaos lactum dicatur v. fequend. atque ita iane Suid. cr