Druckschrift 
Etymologicon magnum seu magnum grammaticae penu, in quo et originum et analogiae doctrina ex veterum sententia copiosissime proponitur historiae item et antiquitatis monumenta passim attinguntur : superiorum editionum variorumque auctorum collatione a multis ac foedis mendis repurgatum perpetuis notis illustratum utilissimisque indicibus verborum rerum atque auctorum numero pene infinitorum nunc recens adauctum opera Friederici Sylburgii = Etymologikon to mega, ēgun hē megalē grammatikē
Entstehung
Seite
IX
Einzelbild herunterladen
 

IX

FR. SWLBVRGU PRAEFATIO.

rpafi ofiov ovacu. uti etiam <W et tixoxog apud Ammonium, naqa xb 6/J^Stv xal ini/uv xqvZguGiv, quod retineant feu inhibeant vifum. Quo euim magis ad grammaticam normam acceduntetymologiae, eo magis fimt confentaneae ; ut xwpXog quali xvcpnXog, xaqa xo xvcptGdctt, velut6 ixtxtxavpivag byjug: et pSbvog a tp-duvco feu pOivop quippe qm alterius rebus ma-

crefcat opimis: xd/itGog, nuQa xb xaptlv : vel naqd xb Oafiigav xai nvxvovv xb yaXa, ut etcoagulum a coactione lactis, ac fimilia. Quamobrem el. Quintilianus lib. i, c. 9, merito eos repre-hendit, qui nimium ingenio in talibus indulgentes, ad foeda usque ludibria labuntur; ut Jlellamdici quali luminis ftillam: pituitam , quia petat vitam: et agrum Varroni ex eo elTe, quod in eoagatur aliquid: graculos, quia gregatim volent; cum manifeftum fit, illud ex Graeco, lum exavium vocibus duci. Peregrinis quoque Graeca quaejita derivatio , ut Latinis, Punicis, Peilicis,Hebraicis' litterarum item appellationibus; quas ex Hebraico idiomate manalfe nemini eft dubium:non obfervata regula, quae de hisce traditur 828, 3: et 66, 20. Unde non abs re fufpicari licet,non unius auctoris hoc opus efie, fed, ut in lexicis fieri alTolet, alias alia per alios inferta effe.Idem fortalTe competat etiam in illas formulas, iyd dviyvav 710, 36: iyd ixevoqoa 661, 2:woov iyd 789, xat: robxo iyd tvqov 711, 56: ovxcog ivqov iyd 454, 28: 664, 5i: 727, 7:J rae tyd 7 85, 3. item dg iydfiat 7 85, 44: & S iyd cpngt 55, 5: et rurfum, & s olfiat Si 5og,23- oluat $ iyd 8i5, i4: iyd Si olfiat 77 4, 26: iyd Si prjftt 584, i4. nam et has unius eius-demque auctoris elTe nefcio an mihi perfuadere debeam: cum quaedam earum non fapiant eammodefiiam, quam auctor profitetur 417, 10. atque adeo poftrema illa, iyd Si tprjfu, 5 9 o, 4o,ut cum thrafonica quadam arrogantia coniuncta eft, ita etiam a rectae rationis regula deflectit:uti et 433, 5. Sunt vero et alia, e quibus colligitur, poft primam auctoris manum multa paffimab aliis, et faepe ab audaculis, inculcata elTe. Non eft tamen quod propterea vel omnia con-temnamus, vel primo auctori derogemus: cum extra omnem controverfiam fit, eum ex vetuftiffi-mis et optimis quibusque auctoribus hoc penuarium conftraxiffe. De cuius aetate quamquamnihildum certi cognofcere potui, tamen eum non multo poft Pbotii patriarchae tempora vixiffecrediderim, circa Chrifti annum dcccc, Euftathius fane hoc auctore videtur recentior: quippe quieum in fuis ad Iliadem Homericam xaqsxjSoXaig alleget, 268, 4a: xb Si fiiya innioXoytxbr(inquit) Gvyxqoxobv ug x,)v SaGtiav xng dq^o^g, Xiyu naqax&qvat xr)v 'AXiaqxov dxbceXiicov xal dqxov. quae etymologia exftat apud hunc auctorem 63, 35. et quae ex Auaftafio Si-naita in calce huius Etymologici adiecta funt, procul dubio et ipfa ex hoc noftro defumpu funt,vel certe ex eisdem fontibus petita. Floruit autem Euftathius fub Andronico ConftantinopolitanoImperatore circa Chrifti annum Mclxxx: de Anaftafio nondum certi quid comperi. Annotataefunt a-me aliae quoque nonnullae minutiae ab exquifita Grammaticorum norma discrepantes; utde quorundam accentu, fpiritu, quantitate; de flexionum et fyntaxeais anomalia, de dialectorumpraeceptionibus, et alia eiuscemodi : fed nec tempus nec locus talia nunc mmutatim perfeqm hnunt.Itaque illis in praefens omiflis, ex Varrone et aliis hic fubiiciam quae huius operis argumento lu-cem aliquam afferunt: Varro igitur inter alia initio libri quarti de lingua Latina tradit, Vnius-cuiusque verbi naturas effe duas; a qua re, et in qua re vocabulum ht unpofitum. Priorem illampartem ubi cur, et unde fint verba, Graecos ixvfioXoyiav vocare: illam alteram, xsql G^iaivo- v Qu ae ideo effe obfcura, quod neque omnis impofitio verborum exftet, quod vetuftasquasdam delerit: nec quae exftat, fine mendo omnis impolita: nec quae recte eft impolita, cunctamaneat, multa enim verba litteris commutatis effe interpolata: neque omnem originem effe Latinae

ETVMQLOGICON. k