DE DIALECTICA ET ARGU-

MENTQRUM GENERIBUS.

Thesis I,

Um inter omnes difciplinas& artes facile princeps, imodux & regina fit Logica, qua: veluti fol inter minora fide-ra praeclare lucens nebulas mentis humana: discutit,& adomnes reliquas artes ingenuas intelligendas & cogno-fcendas viam fternit:opera:precium nos fadurosefleexi-ftimamus.fi politiones aliquasde ea ad disputandum proponamus.

II.

Quoniam-autem Cicerolib.i. officiorum rede monet, omnem tra«dationem ab humano ingenio fusceptam debere proficifci a defini-tione, ut intelligatur, quid fit id, de quo disputetur: Nos quoq; fecun-dum legitima: methodi leges, & communem Philofophorum confen-fum a definitione Diaiedica: initium faciemus.

III.

Diaiedica itaq; definitur ars bene disferendi.

IV.

Hatcdefinitioperfedaeft, quippe caulis eflentlamreiconftituenti-bus, materia fcilicet & forma conflans, omnemq;&folam Dialedica:vim & naturam compledens.

,, V.

Notatio Diaiedica: efta Graeco verbo £iA\tyt2nu, quod non tamdefermonequam ipfa ratione hoc in loco ufurpatur,ad totam fcilicetrationis humana: vim & facultatem exprimendum. Significat igiturtaecvox dlstXej-acSta nihil aliud quam disferere, quod Plato in Alcibia-de majore vertit rrSxiya id efi, ratione uti.

, , ■ ‘ VI. , . - . « ..

. Committunt ergo elenchum falfae notationis, qui Dialedicam di-, ci volunt a fu »,id eft,duo,& id eft, fermo^quafi fit duorum inter

.fefermocinatio.