a 2,Cor.j.v.2i. Gal.s.V.ij.

* XXXIX.

Ex hisce perfedionibus oritur beatitado 8 c bsid^c-ia. in Deo,quain fe ipfoperfedidime acquiefcens,aliud extra fe bonum non quaerit,necneccde habet quaerere,/. Tim.6.v.i6.

XL.

Hucufq; edentia divinaabfoluteconfiderata:fupereft refpediveconfiderata,qu£ certo charadere hypoftatico modificata & determi-nata eft,& uno verbo dicitur perfona. Quae licet individuo nexu cumedentia conjunda fit,ita utabea feparari non podit: fpecialcm tamenhabet notam,qua ab ea diftinguatur: quae nota nihil aliud eft quamE.ELATio,quxfit,cum perfonauna in Dei edentia ad aliam refertur,& proprietate incommunicabili ab eadiftinguitur.

XLL

Differentia itaque perfonx&edentiae hsec eft,quod hxc fit com-munis S.Triadi,id ed,tribus illis divinis perfonis: videlicet Patri & Fi-lio & Spiritui fando;Perfona vero propria eft lingulis horum trium adalios collatorum. Et hsec differentia eleganter ex r.cap.J ohan.demon-ftraripotcft. Etenim -nvKoy>v dicit femperfuide apud Deum. Ubi no-tat, •nvhlyv certo charadere hypoftatico a Deo Patre ede diftindum.Et tamen paulo pbftwAc^ripfumDeum ede aderit: &ficad unicamefientiam nos revocat.

XLII.

Quodvero quidam nominaperfbnx&trinitatis,tanquam a fa-cris literis aliena,repudiant: illi non funt audiendi; cum quod Gratciseft •isns-a.e-if, (quo vocabulofacrae literx a utunturjidem Latinisperfo-nafit. Nec Latini folum ufi funt nomineperfonx:fed &Gratci con-fenfus teftandi gratia tria in Deo ede docuerunt. Quumque

Scriptura de perfonis divinis loquens,exprefse dicat,tres efiequiteftr-ficantur (nempe de Chriftoj in calo:quid vetat dicere trinitatem per-fonarum? aHeb./.v.j.

X LIII.

Trias vero haec Hebrxonomine plurali Elohim figni-

ficari videtur. Teftimonia porro quibus S.Triadem probamus, funthare: i. Verba confultantis Dei ,Gm.i.v.26. Faciamus hominem. 2. VerbaDeiirridentis Adamum,Gmj.v.22. Adamfaduseftficut unus exnobis.

Sic Sera-