xxxir.

Ex hisce videmus reminifcentiam & pr*fcientiam proprie noacadere in Deuminihil enim illi praeteritum,nihil futurum.

XXXIII.

Voluntas eflperfedlio Dei, fecundum quam virtutem fuamlibere exerit & applicat: ita nimirum ut etiam poffit nolle a. Dei enimvoluntas efl independens & prima, a qua inferiores voluntates pen-dent. Illius vero voluntatis objeftum efttum ipfeDeus,tum quicquideft extra ipfum. Porro quicquid Deus vult,hoc potefhnon tamen con-tra quicquid potefl, hoc vult. Hic vero etiam obfervandum, Deumvelle bonum etiam neceflario,non quidem neceffitate coa6lionis,fedimmutabilitatis.

a Jefa.14. V.26.27.& 46.v.io.Vrov.ig.v.2i.Malacb.j. V. 6.

XXXIV.

Voluntatis virtutes funt Veracitas,& Bonitas.

XXX V.

Veracitas eft perfedlio Dei,fecundum quam illa qux vult,conftanter vult: non volens nec dicens contraria,neclimulans& fal-lens,nec mutans fententiam:fed eventu implens, Deut.^.v-p. 2,Paral.6.r.14. foban.s.v.ss-Rom.s.v. 4.

XXXVI.

BoNiTAseft perfedlioDei,fecundum quam aliis benecupitivel,qua aliis ad benefaciendum efl: propenfus «i.Haecq; bonitas potiffimumfeexerit erga ele£los:idq; partim in Mifericordia,partim injuftitia.

a Pfalm.iig.vM. Thren.s-v.2S. Matth.ig.v.17.

XXXVII.

Misericordia efl,qua homines eledlos a pcccatis,per Chri-ftum redemit,fuo quemq; tempore efficaciter vocat,in fide & Audiopietatis confervat,&denique ad sternam falutem promovet. De hacagit ApoflolusKow.p.&potilfimum v-1s.16.18.2s.

XXXVIII.

J us Titi a, efl perfe&io Dei,qua ad fuum cuiq; tribuendum eflpropenfus. Inprimis haec juflitia fe exeruit in cruento facrificio filiiDei,ubi Deus illum qui non novit peccatum,fecit peccatum <t, ut adnos redundaret juflitia:& eum fecit malediftionem £,utnosa maledi-ftione liberaremur. Ita nimirum volebat fu* jufliti* pro nobis fatis-fieri. ' A 5