Anethum
Anethum Foeniculum.
(Gemeiner Fenchel, Fenchel-Dill.)
Linne Clas. V. Pentandria. Ord. 2. Digynia.Jussieu Clas. XII. Ord. 2. Farn. Umbcllif.Char. Gen.
Cal. Umbella universalis multiplex: Partialis multiplex.
Involucrum universale nulluni: Partia 1 e nulluni.Perianthium proprium obsöletum.Cor. universalis uniformis. Flosculi omnes fcrtiles.
Propria Petalis quinque, involutis, integris, brevissimis.St am. Filamenta quinque capillaria. Antherae subrotundae.Pist. Germen inferum. Styli duo, approximali, obsoleti. Stigmata obtusa.Per. nullum. Fructus subovatus, compressus, striatus, bipartibilis.Sem. duo, subovata, marginata, hinc convexa, striata, inde plana.
Linne gen. pl. edit. Seine bei- n. 496-S p e C
Linne sp. pl. edit. Willdenow 1. p. 1469.
Ch
ar.
Auclhum Foeniculum, fructibus ovatis.
Foeniculum.
Foeniculum sive Marathrum vulgatius dulce. . . .
Foeniculum dulce.............
Ligusticum Foeniculum. ........
Mcum Foeniculum. ...........
Benennungen:C riech. p*{*9-(iv.Deutsch. Fenchel, Finchel, Fönchel, Fennikel,
grofser oder süfser Fenchel, Gartenfenchel,
Frauenfenchel, Fenchelkraut.Franz. Anet fenouil, Fenouil usuel.
Ital. Fenochio, Finocchio.
Span. Hincio, Hinojo.
Port. Funcho.
Engl. Fennel.
Ho 11. Venkel.
Dan. Fennikel, Fenike].
Schwed. Fankol, Fenkal.Russ. Woloskoi ukrop.
Poln. Kops wlosky, Kopr waiasky.
Böhm. Fenykl, wlasky kopr.
U n g. Kömeny.
— — syst. veg. p. 240.
— — sp. pl. 377.
— — bort, clifl". 106.
— — hört, ups. 66»
— — mat. med. 85.
Houttuyn Linn. pfl. syst. 6. p. ig5.
Hoffmann germ. 106.
Royen lugd. 116.
Gouan monsp. i5o.
Gerard prov. 255.
Gort er fl. belg. 84-
Hailer bist. n. 760.
Rivinus t. 60.
Miller dict. n. 1. 2. 3.
Dodonaeus pempt. 279.
Blackwell herb. t. 288.
Camerarius epit. 534.
L o b e 1 i u s icon. 775.
Casp. Bauhin pin. 147.
Roth germ. I. 124. II. 323.
Sprengel.
Man hält Syrien und die azorischen Inseln fürdas Vaterland des gemeinen Fenchels, dessen ange-nehmer und eigentümlicher, Geruch fast allein hin-reicht, um ihn von den andern Doldengewächsen,wozu er gehört, unterscheiden zu können. Er istzwey auch mehrjährig und wächst jetzt in derSchweitz, in Frankreich, Italien, Spanien, Englandund Deutschland; in welchen Ländern er gewöhn-lich in Gärten und im Grofsen angebaut wird. Auchfindet er sich häufig auf Aeckern, Schutthaufen,an Wegen und alten Mauern, wohin er wahrschein-lich aus Gärten gekommen ist.
Seine Wurzel ist spindelförmig, fingersdick,auch etwas dünner, am Ende zweytheilig, nur we-nig faserig und von Aveisslicher Farbe.
Der Stengel ist bläulich-grün, aufrecht, rund,glatt, gestreift, markig, ästig und vier bis sechsFufs hoch.