Druckschrift 
4 (1887) 1887
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Hürwoht.

Wie ein vorige Johr su hat de Znnf och en disem Johr ihrLeeder en en Hesfche zesannne gebrasselt. En der Haupsaach sin dediessöhrige Leeder ns 'ner Prießbewerbung hervörgegange, die de Zunfveranstalt hat un wozo de Deechtere öffentlich engelade wode sinn.

De Betheitigung an der Konkurrenz es en räch ansinnlichegewäß, su dat et dene Prießrichtere schwer gesalle es, ns all demgodcn et beste erns ze sööke. Als Prießrichtere wore bestallt derPräsident Breit, der -Bicepräsedent Nixdorf, der Här RetterSchumacher und der vörigjörige Bicepräsedent Stoffers.

Der ehschte Prieß, ene schöne selvere Orde, eß einstemmig demHär Nonnen ns Kölle zocrkannt wohde un die andere Deechtere,dene ihr Leeder met em Stäänche (*) bezeichent sinn, krägte mallichen ihrende Anerkennung. Die Livvrige, die kei Stäänche Han, wore niten der Konkurrenz, sondere sin vnn Zunfbrödere gemäht.

Dis Johr ha'mer op et Titelblatt och de zwei Wötcher „Nach-druck verboten" gesatz, un zwor deshalb, weil se uns em vorige Johruns Leeder einfach gekläut Han — un zwor Liick us de beste Familieohne uns och nur de Ihr anzoduhn un uns ze froge. Wer endisem Johr esu unverschämt» an der „Kläumatis" lick, dä weht vununs gründlich kureet. Em andere Fall ävver, wenn einer uns maneer-lich frogen dheit, wähde mer gäge de Benotzung vun unsem Leederbochnix enzowenden Han.

Un domet: alaaf der Fasteleer! Singt se met derselbige srescheFastelovends Loß, met der de Leeder geschrevve sin!

8t.