107S. SWIBERTI.Mox hastâ petitur, quâ fixâ pectore praecepsCorruit in terram, conteriturque pede,um propè deficeret, tempusque instaret agonisSanctum Swibertum supplice voce rogat,Ne modò tardaret miserum juvisse clientemAtque Deum precibus deliniisse suis:eterea vovit, quod, si discrimina vitaEffugeret, Werda visere vellet eum,spreto saeclo totius tempore vitaeIllius sacro se dare servitio;xtra se rapitur post hac solemnia vota,Et Swibertus adest luce frequente micaus, (a)xsanguemque pedo tangens haec addidit: ecceMi Bruno gaude, non moriêre modò,Quippe meis precibus te certà è morte redemi,A me tu quoniam Bruno precatus opem,serùm perge meum sanatus adire sepulchrum,Ut promisisti dignaque dona lita,Quod si non facias aeternâ morte peribis:Post cruce signavit, disperiitque nitor.Uec autem, bello sinito, facta fueruntDilapsis aliis praecociore fuga.Cernentes supra caesorum corpora lumenVictores, quidam (qui timuêre Deum)Ad caedis venêre locum, si fortè jaceretSanctus jam casus, vel moriturus eo,Cujus luce Deus meritum monstraret eisdem,Hinc ut eum tollant, nobiliusque locent;the(a) S. Swibertus apparet Brunoni graviter vulnerato