#(296) #neemt een lang vierkantig Stukje Witte Broodin de Hand. Ten tweeden, hy verkest zyneOogen ten Hemel. Ten derden, hy breekt eenklein Brokje daarvan af. Ten vierden, hy geesthet aan eenen op de Bank zittenden Commu-nicant (in Engeland knielt men, en zou metdaarmede ook wel eene Afgodery pleegen?Wat dunkt u Domini Velse 2) Ten vyfden, byspreekt deze Woorden: Het Brood, dat wy breeken, is de Gemeenschap des Lichaams Christi enzTen sesden, de Communicant neemt den Brotmet eene diepe Buiging en Eerbied aan.dat geene Afgodery, moet ik Domini Velse nocheens vragen, zich dus te bukken en te neigvoor een Stuk Brood, en het dus aantebiddenEn Ten zevenden, de Communicant steeke hetBrokje met eene groote Eerbiedigheid in derMond, en eet het op; volgende daarop allede Oncetbiedigheden, en Onbetaamelykhedendie zy zeggen, dat wy Christi waaragtig Lichaamaandoen, en die zy zelf Christi Figuur aandoen.Uit Schaamte en Eerbied jegens mynen allerbeminnelyksten en allerzoetsten Heiland spreeik hier niet klaarder:dieWat nu de vyf eerste Deelen aangaat,moeten van de Predikanten zelf koomen,mitskunnen daarom geene Sakramenten wezen,de Predikanten Menschen zyn. Wat het sesdeen zevende Deel aangaat, die kunnen ook geeneSakramenten zyn, om datze van de Commu-canten zelfs moeten koomen, die insgeljMenschen zyn. Zie, daar geve ik den Ruitemet zyn eigen Zwaard zo een geweldige Steck,dat hy onmachtig ter Aarde tuimelt. Dus vonietige ik met de eige Bewys Rede der Predi-kanten, haare twee Sakramenten hebbende