(205)die Hemel en Aarde geschapen heeft, endaarom moet men God meer vreezen als deMenschen." O wat krachtige Woorden!Heest UE. wel ooit gehoort, dat men, als mentrouwt, aan zyne Vrouw eenen Eed zweert?Doch ik sta toe, dat men de plegtige Belofte,aan zyne Huis-Vrouw gedaan, eenigzins eenenEed noemen mag. Dus geeft de Ruiter aande Belofte, welke men aan eenen Mensch doet,den Naam van eenen Eed, dewelke nooit magworden gebrooken. Ik zegge: Aan eenenMensch; mits by den Trouw de Belofte nietgedaan word aan God zelf, gelyk als de Rui-ter beuzelt, maar aan de Vrouw. Nu rede-nere ik dus. Indien men de Belofte, welkeaan eenen Mensch gedaan word, als eenenEed aanmerken, en by gevolg onverbrekelykhouden, moet men eene Belofte, en eenen Eed,die aan God zelf word gedaan, niet voor eenenveel zwaarderen Eed aanzien, en noch veelheiliglyker nakoomen? Ik zal my daarontrentklaarder uiten. Indien ik myn Lichaam byeenen plegtigen Eed (dus mag ik ook wel noe-men eene Belofte aan God gedaan) aan Godden Heere geschonken, en tot eene levendeOfferhande opgedragen heb, mag ik dan dienEed schenden, en datzelfde Lichaam aan eeneVrouw overgeven? Of mag een Predikantymand van dien Eed ontslaan, en dus met hemdispenseren? Ja, zal de Ruiter met zyne Pre-dikanten zeggen, omdat zulke aan God gedaaneBeloften onmoogelyk zyn te onderhouden, enby gevolg nietig, en van geender Waarde. Dochkan men eene aan Menschen gedaane Belofteonderhouden, waarom zou men dan ook nietkunnen onderhouden degeene, die men aanGod doet?Daar