53

r s

!| n-eiiie te

lilvi n

Jam ithabiimteram'exsfttsinguli)ta <fe;ra coitle Apfojuufigiftir,lorum

Apo-

sViwns

eWatm,

«is ii{®fni, Cbut';ra diti»®'

aitM*'ionem 11

longe

ictrim®*

dispe^

stori»"*

adhuc superstitem haberemus; quo fieret, ut etscripturam, quae ad eam saepe respicit, meliusintelligeremus, et doctrinam christianam integramet completam constitueremus. Ad prius cum adhi-betur traditio, nominatur declarativa, ad posteriusvero, constitutiva. Pro ea autem, qua doctrina ch.apud nos gaudet dignitate atque auctoritate, eademmorali cogimur necessitate, traditionem perscrutandi,qua et Ignatium, Hegesippum, Papiam aliosquecoactos esse, ab Eusebio memoriae prodi lum est.

§. 17 .

Iam vero in eo sumus, ut inquiramus, utrumlianc traditionem sive Dei Verbum, ab Apostolisante tot secula sermone praedicatum, oblivio nonobruerit: sin minus, an integra ea servata adhucsuperstes sit. Quae sane quaestiones magni momentisunt, quarum et prior et posterior tam copiosumet multiplex praebet argumentum, ut in librisdogmaticis uberrime tractari soleant. Nostro autemconsilio hoc sufficiat, gravissima tantum ac neces-saria perstringere, quae ad doctrinam Catholicamconfirmandam apta videntur. Sed antequam ad prius,quod modo dixi, accedam, paucis proponam, nul-lam fere traditionis doctrinam exstare, quae adnostrum usque tempus non nisi ore ad os promul-gata fuerit, sed quinque prioribus seculis omnesfere ore traditas doctrinas literis quoque mandatasfuisse. Provenere enim in ecclesia scriptorum magnaingenia, viri scientia atque doctrina praeclari, virtutepraestantes et vitae sanctitate venerabiles, quos pioPatrum nomine appellamus Neque his defuit scri-bendi occasio, immo vero necessitas saepe obvenit,doctrinam, solo sermone prius a se traditam, scripto