583. Der Bauer mit der vnlva.
Der man ein messer von der ploczenZog vnd schnit aus seim weib ir doczenVnd schmiczt sie in den kessel nein,
Vnd mit ainem kochlöffel fein35 Det er im kessel sie vmbrüeren
Vnd thet das fewer waidlich schüeren.
Das pran mit flamen zünter rot,
Pis das Wasser aüf strudelt, sot.
Jdoch die docz kam schmalcz wolt geben40 Weder vnden, oben, noch neben.
3.
Die fraw war kranck, doch schrirs pesünder:„Dw narr, leg noch mer Holzes vnder!"
Der man ain Puschel reifer nam,
Legtz an, das gab ain grosen flam45 Bnd schlueg auf alle ort weit auseVnd zündet an das pauren haüse.
Der man erschrack ob disen dingen,
Dacht die doczen darfon zv Prinzen,
Rais sie aus dem kesel nachmals,
50 Straifftz ueber sein köpf an den hals,
Loff naüs vnd halst leschen das fewer.
Der guet man kam der künst zv dewer: [BL 3Wan als er nawff stieg auf das tach,
Gos in die prünst, kam im so nach,
55 Die docz im an dem hals ein dorret,
Sich zamen rümpffet vnd ein schmoretVnd erdrosselt den güeten mon;
Das weib auch in dem Haus verpron.
Also wer sich nit lest penüegen,
60 Dem thüet glüeck vil vngluecks zw füegen.
Anno salutis 1549, am 13 tag Marcii.