DE APOPHTHEGMATVM

SIVE SENTENTIARVM, NEC

non etiam Similitudinum fele&iiTuna-rum,vtilitate atque vfu.

p t I μ o cuique , gr humaniorum Studiorum defgrJVv'j f iuilis conuerßationu ßudiojb homini > quam maxi-me neceffanos ejfe locos hoßce communes apophthe-{^Jyk^matum ßue fintentiarum , acetiamßmilitudmumex optimis Vtrrufque lingua ßcriptoribus fele clarum,hinc faciie conßarepotefi, quod qui in munere feu puhltco gr ciuili,ßupnuato grdomeßico Verftntur,ß appoßte gr tum gratia qua-dam loqui Verfarique cejfent, "! 'ita hominum non Vitaßd ferinusgr cacus quidam catus Videaripoßit.philofephis igitur , oratoribus,Imperatoribus , regibus, prmtipibw , ducibus , atque priuatis omnibushominibus ad communia obeunda huius Vita munera,iludiaque exor-nanda , (uppellex hic offertur locupletißima , non foium ad bene dicen-dum.ßd etiam, quod longepraiiantius est, ad bene agendum:Vtnuf-que enim hinc exempta peti poffunt illuftria eorum , qui inter homi-nes eruditionis gr ßipicntia laudes excellucrunt.. 'Pnuatortim enimhominum Vnumquenque primum admonet Socrates , Vt Virtutis de~ßdeno non minus qt*ampatria femper teneatur: propterea etiam ab-ßmentißimam 1 nam agat , g- Voluptates omnes Veluti Sirenes,fu-giat. Beatus, inquit Bias , eß, non qui diucs eß gr concupitis potitur,Jcd qui mhd eancupißtt. Hoc autem priuatum quemque decere, at-que etiam duces maximos , facile conßat ex admonitione ^/Crißidis adThemißodem-.nam cum Themiftoclesfummam boni ducis laudem de-finiret ß ire ac praßtre hoßtum conftlia. Et ißud , inquit, ό fhcmißo-clcs, faciendum eß , fid imprimis oportet habere manus continentes:hac enim rgreeq elucis pracipua laus esl , dt Videlicet etiam gr ipfi

nihil