642
Mit dem gefangen on sinen dang,
Wann mir sie do flussen.
Ich weiß nit war sie flussen,
Dann do Ich Ir hin weg gewart,
5 Do macht Ich mich wider vff myn fart.
Dach was Ich zti mol verdacht,
Das mich abentur hat brachtSo zii wunderlich red,
Dann Ich nie an keiner stetdeio Hort so wunderliche kryege
Vnd dar nach so harten byeg.
Ich acht es her oder dar,
Der frauweu Rede ducht mich garWar sin vnd vngelagen,
15 Dar vmb wir manen nit enmogen
Vns wider frowen seczen,
Dann Ich besorg, das sie vns leczenAn trwen, wer es vß sol tragen.
Dar wider kund Ich nie gesagen,
2 o Dann das mich dunc-kt, sie haben Recht.
Die frauwen Rede was so siecht,
Das Ich hin geloubig worden.
Mich dunckt auch, das wibes ordenWerd stetter vil gehalten,
Hs. 60, iiii> Dann der manne, were das wol walten,Der sol den frouwen by ston,
Das Im icht werde des Ritters Ion,
Dem die frauw hat angewunenVnd hört gefangen vnd gebunden.
30 Das mag wol sin der manne Ruwe.
Diß spruch heiß frauwen truwe.
In aller der weit sunder wangHat frauwentruwe den furgang.
Welichem manne sie das leit,
35 Der schaff, das sin stettikeyt
Ynd sin truwe gein dem wip gang für,Das man kein vntruwe an Ime spur.Amen. Eynyg vnd arm bin Ich.