578
So der arme stet liynder der tör.
Daz haut ir dicke wol vernummen,Daz von guet lioffart ist kummeii.Also pracht daz kleyn guet5 Den froscli jn hohen muet.
Er sprach: ich lian guet ynd ere.
Ich mag wol ymmer mereEin gewaltiger herre sein.
Hs. 2, 47<i Eyn ander frösch saß dabey,
10 Der hört von ym daz
Ynd ki’och hyn zue baß.
Er sprach: liora, geselle mein,
Waz mag dein hoffart gesein?
Du were doch heüte froe15 Eyn armer frösch, alz ich nue.
Du were doch mein genoß:
Wie ist' dein hoffart nu so groß?
Den frösch mtiewet sere daz,
Der da uff dem placz saß.
20 Er sprach: ravm mir balde hye,
Wann du wurde mein geselle nyeYnd wurde ouch nye mein genoß.Wie ist, ob dir wirt ein stoeß,
Daz dir dein hercz zurbrechen mag?25 Dar zue wirt dir von mir ein slag,
Daz du sein lieber mögst enpern.Waz hilfft dein klaffen zu mir hern?Ja byn ich worden reich.
Wye machtti sein mir geleich?
30 Ja hau ich guet vnd ere.
Ich mag wol ymmer mereEyn gewaltiger herre sein.
Eyn rytter reyt nahe da beyVnd zwene seiner knecht35 Vnd horten diz geprecht.
Der rytter sprach zue eynem knecht:Warta, waz ist daz geprecht14. ? fruo; nuo.