521
Vnd hett ein swert gegürt vmb sich.
Der alt sprach: svne,‘were dich!
Dort her kumpt gegangen ein man,
Yon dem ich dir gesagt han.
5 Der jtinge sprach: jch mueß jn sehen,
Waz mir dar vmb möge geschehen. 9Der alt sprach: gee ym nicht zue nahent,Du muest anders schaden enpfahen.
Da vor ich dich warnen wil.io Der man hat list alzue vil.
Der junge lewe begund springenVnd wolt mit dem man ryngen.
Der man lieff mit seinem spieß,
Er tet alz ein türstig rieß,
15 Sein swert begunde er zücken
Vnd slueg den lewen dorch den rücken.Groeß wonden vil weytenStach er jn jn die seyten,
Daz er viel auff die erden.
20 Er want, er müest sterben.
Da daz waz ergangen,
Der knecht huobe sich von dannen.
Da der alt daz vernam,
Vil schiere er zue dem svne kwam.
25 Er sprach: svn, wie wol ich wiste,
Der man mit seinem listeGewönne dir den sich an.
Er sprach: vater, sein langer zan,
Da mit er sich werte,
30 Der waz stahel hertte.
Hs. 2,73 b Er zückt ein ryppe auß seiner seyten,
Da mit er mir wonden weytteHat gestochen vnd geslagen,
Dez ich mueß schaden tragen.
Der vater sprach: daz seit ich dir,
Da woltestu nicht volgen mir.
Sülcher kynt vyndet man vil,
18. ? im in.
35