Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
396
Einzelbild herunterladen
 

396

Hs. 60,84i> Eyn froAvlin zart gebot mir

stechen vmb ere vnd och vmb briß.

So forcht Ich als Inn myner gir,

Sye sig list vnd zti wis.

5 Sye re nt mich der sytten an

Mit fortel vnd stost mich recht dar nider.

Kein bunt mich nit gehelffen kan,

Wann Sy kann al kunst dar Widder.

Das sper leyt sy mir selber In10 Vnd wiset es vornan an den haft.

Hoch genug, hoch genuog! wan es müß syn.

Loß loffen recht nach freiden krafft!

Was myn pferd geloffen mag,

So Ich, wenn ich by Ir bin.

15 Het der gewonen, der nit me mag,

So han Ich frilich och gewin.

Den priß, das krenczlin gib Ich ir,

Wenn sy kan schenen nach meistere art.

Den zom sy genomen mir20 Vnd lit mir ob zu aller fart.

Hs. 60,85 Kein stang wart nie so vest,

Sye .müst sich bigen gegen Irem schilt.

Ked alle diß weit dar das best,

Sy ist, die mir myn hercz durch hilt.

25 Wie wol ich han Verlust,

So lust mich doch mit Ir sthechen.

Ir schönnen heim, ir zarte brustWend mir hercz miit vnd sin zerbrechen.

Nit stich mich.

14. ? so louf ich. 18. ? stechen. 19. ? zoum hat. 27. Früher standir hcrte brust.