338
Dem gsellen gar vast wol mit waz.
Der gab ir manchen hertten stoß.
Der arbaitt in gar weng verdroß,
Biß er ain wenig waz worden matt.
5 Sy sprach: gesell, du bist yetz satt.
Ich muß nun dalest wider daruon.
Tim mein hie also wartten schon!
Ich will schier wider zu dir kommen.
Sy nam vrlab vnd körtt sich vmbenn.
10 Da sy dann noch fand iren tropffenn,
Der thett noch stätts am *b eckin klopffen.
Sy sprach zu im: mein lieber man,
Wir wöllenn widrumb schlaffenn gan.
Mir ist nun dalest baß im leib.
15 Da legtt sich schlaffen er vnds weib.
Da es nun kam nach mitten nacht,
Die fraw sich aber pald ,auff machtVnd thett den man aber auff wecken.
Er sprach: ich main, du wellest mich erschrecken.20 Wie ist dir in der nacht geschehenn?
Die fraw ward aber zu im Jehen:
0, mir ist aber im bauch so wee.
Sy stonden aber auff als eeVnd staltt den man aber and wand25 Vnd gieng, da sy den gsellen fand.
Mitt dem hett sy ain gutten mutt.
Daz spil gedaucht den gsellenn gutt.
Der leptt mit ir nach all seim lust,
Wann er zum schertz ain wenig wüst.
3ö Drum thätt ers nach seim willen straffenn.
Sy nam vrlaub vnd legtt sich schlaffennVnd sprach: ich komm widrumb vor tag.
Da nun daz weib aber also lag,
Biß sy gedaucht die rechtte zeitt,
35 Sy sprach zum mann: es mir hartt leiitt.
Ich muß gleich noch ain mal auff stan,
Wann mir der schmertz nit will vergan.
Vnd stonden aber auff sy baid.