Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
248
Einzelbild herunterladen
 

248

Da ist er aüf den paüm gestigenVnd darnach aüf ain ast gedigen,

Der zu dem venster mag ein steig.

Da dan des selben este zbey5 Des Summers In mein lcamer prossen,

Welches astes er da hat genossen,

Das er zu mir kam an mein pett,

Des doch sust kain mensch gedacht hett,Das Ich alnacht hab ain LiechttHs. 42, 330t An allen schaden züe gericht,

Ob Ichs Im hauß da ging entber,

Das mir all sach dester ringer wer.

0 her, da denck selber pey,

Mit was erschrecknus das da sey15 Mein weiblich hercz pechumert ist worden!

Wan Ich gedacht: der wil mich ermorden.Dan das Ich hub zu schreyen an;

Secht, herr, da kert er sich nit an,

Pis hundt vnd chnecht auf wart Im hauß.20 Wy paldt er doch das licht lescht atis

Vnd kam dauon, Ich wais wohin.

Secht, herr, das clag Ich vbrin.

Der herr sprach: nümerdümer amen,

Wy sät der teüfel mir seinen samen!

25 Ich kan Im laider nit gethün,

Vnd wer er dan mein selbs sün,

So het Ich Im sein genüg gesagt.

Wer kan darfür, das ers veracht!

Doch wil Ich In noch ains peschicken

30 Vnd Im ain solche sorg darein stricken,

Das er sich zbar daran solt stossenVnd furtter sich solcher vnfur mossen.

Dy fraii sprach: trauter herr, das thut!Laügnet er dan auß schalcks miitt,

Hs.42,331 So sagt Im dy warzaichenn gar!

Er sprach: ziehet! das eüch gott bebar!

, Zw liaüß haim kert dy fraü ze handt,

3,? macht ein stic: astes zwlc.