220
Die kleyder lege an dich!
Nue merck vil recht mich,
Waz ich dir bedetite!
Acht nicht auff die letite!
5 Waz sie dar zue sprechen,
Daz salt du da nit rechen.
Sweig stille vnd gang vor dich!
Wieder hin noch her du nit sichVnd jle balde zue dem apt zue hant,
10 Wan man hat nach dir gesant.
Entrewen, sprach auch der man,
Ich wene, ich hab nichtz an.
Ile balde! sprach daz weip.
Gelestert sei sein feyger leip!
15 Ich sage dir vnd han auch dir geseit,
Ez wirt dir her nach leyt.
Daz sagen ich dir sunder taugen,
Wilt du mir nicht glauben,
Hs. 2,25J Daz die kleyder so kleyn seint,
20 Daz weder regen noch wynt
Sye nit mag erwegen,
Da von so machtu ir nit gesehen.
Nue yle balde uff den körVnd bleibe nit da vor!
25 Ich tuen, sprach er, gern.
Sye sprach: laß dich mer lern!
Gee hyn für den altare!
Der letite rede nym nicht warVnd begee den gesang schön!
30 So hast du von dem opffer Ion.
Der man gyeng nacket vnd bloß,
Also daz man seinen genoßSach hangen also kleyn,
Alz eyns gefuegen öchssen beyn.
35 Lcsterlich er zue kyrchen gieng.
Vbel man jn da enpfieng.
8. ? Weder. 32. Eine andere alte hand schrieb über genoß das wortzagel.