195
5
10
15
Hs. 42, 106»
25
30
35
4. Vgl.s. 1573 u. d
Ain alcz poß weib, das was war.
Er sprach: Schach mit der alten!
Satinaß sprach: wir sol pehalten.
Rosenkrancz, rat dar zw,
Wy Ich mit dem spil thüt
Der maister hat mich gesaget schach.
Sy, rück im als hinten nachMit ain er posen zaübrin!
Da mit magstü das spil gbinn.
Lüczifer thet dj redt so zorn,
Wan er het das spil verlarn.
Satinas het wol zogen.
Sein wir dan so gar petrogenMit den alten gaiickel secken,
Dy da lesterlich smechen?
Wy lang solten wir pey Ir erstinchen?
Er rück aine pey dem schinchen,
Dy was dort von flandern,
Dy warff er wider dy ander.
Da stiessens vber vnd vber, c .
Als dy posen laren ztiber.
Des lacht der tetifel lüczifer.
Wer nü hie der velczperger,
Der kündt wol tichten daüon.
Das stet auch Im passion.
Das geschach zw den weinachtenn hie,
Das ain alcz poß weib clopfen gieVnd kam an das venster mein.
Da ging ich dy weil vncz der thür hin einVnd dacht mir da vnter wegen,
Wy Ich dem posen weib solt erlegen.
Ich sprach: clopf an, clopf an!
Ain güt Jar ge vns an!
Pistü ain Jünger mann,
So mustu alle seit hannVnd In dem Jar ain magdadein
Grimms d. mythol. 598. 17. ? zuckt. 27. Vgl. fastuachtspiele
w. klopf, klopflisuechte.
13 *