Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
171
Einzelbild herunterladen
 

171

Sy zoch mit Im In sneller fart.

Er furt sy hin mit Sitten

Wol zu dem künig In clen palast.

Der münch wart da gar schone5 Enpfangen als ain werder gast.

Der künig enpfing der munch schon.Mancher furst vnd edel manDy grafen nymand künde.

Sy nam ain lauten auf der fart10 Vnd schlug sy kunstenlichen zart

Den haiden alle sande.

Der künig vnd all dy sein verihahenPey allen Iren Zeiten,

So hieten nie gehört so fein15 Hofirn auf der seiten.

Da mit der münch zu tischs sas,

Hs. 42,342 b Dy edel frau In Ihrem mtitt

Des werden grafen nie vergaß.

Man gab dem munch, wes er pegert.

20 Er zoch her für gar wol pebert

Ain harpfen, dy ward dingen.

Dy haiden da mit reichem schallWurden erfreudt In dem Sali.

Sy hüben an zu springen.

25 Der münch alda geerdt wardt

In freuden auß freyem mtite.

Da tacht dy edel fraw zart,

Es mocht noch werden güete.

Da mit der pot an argen haß30 Dem werden grafen pracht dy pryff.

Wy pald er sy da vber laß!

Der pot saget Im auch mer

Dem grafen von der frauen her,

Sy vorcht, sy wurdt geschendet.

35 Er sprach: erst gilcz das leben mein,

Redt sich der edel graf so fein.

Erst pin Ich gar elende.

6. ? den. 12. ? sein Verjahen pei, 14. ? Sie.