IVLII AGRICOLfi

V I T A,

Scriptore

C: C O R N. TACITO.

Larorum virorum fadta morc£*

' que porteris tradere antiquitusufitatum, ne nortris quidem tem-poribus quamquam incuriofitluoruin crtas omific , quotiensma^na aliqua ac nobilis virtus* vicit ac fupcrgrefla eft vitiumparvis magnHq; civitatibus com-mune, ignorantiam rcfli ?c invidiam. Sed apudpriores ut agere mcmoi atu ditrna pronum , magiP*quo in aperto erat } ita celeberrimus quifqne inge-nio , ad prodendam virtutis memoriam fine gratiaaut ambitione , bona: tantum confcientiic pretioducebatur. Ac plerique iiiam ipfi vitam narrare,fiduciam potius morum, quam arrogantiam arbi-trati funt. nec id Rutilio &c Scauro citra fidem,aut obtrectationi fuit, adeo virtutes idilem tem-poribus optime xftimantur, quibus facillime gi-gnuntur. At mihi nunc narraturo vitam de funitihominis , venia opus fuit, quam non petifTem , nicurfaturus tam fcva 8c inferta virtutibus tem-pora.

i. Legimus cum Aruleno Rurtico Pxtus Thra- .fea, Herennio Senecioni Prifcus Helvidius laudaticflent, capitale fuirte : neque in ipfbs modo auCto-res , fied in libros quoque eorum fxvitum , delega-to triumviris miniiterio, ut monumenta clariilimo-rum ingeniorum in comitio ac foro urerentur. Sci-licet illo igne vocem Pop. Rom. $c libertatem Se-natus , Sc^onlcientiam generis humani aboleri ar-bitrabantur , expulfis infuper lapientia; profeflori-bus, atque omni bona arte in exfilium affa,nequid uiquam honeftum occurreret. Dedimus pro-fe£lo grande patientix documentum , & ficut ve-tus «tes. vidit, quid ultimum in libertate cflet, ita

nos