f.
e h , ç.
y 6 Le Princefes Concitoiens, ( ce qui fc petit lîapeller Principauté Civile} poür j|y parvenir, il ne lui faut, ni un I !mérite, ni un bonheur extraor-dinaire, mais feulement une fi- Ifnefle hureufe. Or il y parvient i iou par la bienveillance du peuple, j ^ou par la faveur des Grans. Car 'toutes les Villes font partagées ences deux faétions , qui naiflentde ce que le peuple craint d’étrcoprimé par les Grans , Sc que Iceux-ci le veulent oprimerContrariété, qui fait toujours é-clorre, ou la Principauté, ou la 'Liberté , ou la Licence. * La
Prin-
i. Car, au dire de Tacite, l’Avarice 5c l’In-folence , font les vices ordinaires des Grans.Avaritiam & Arrogàntiamprécipita Validiortmuiitia. (Hift. i.)
a. Pôjhqtta’m exui œqtialitaf, &'pro modejiiaetepudore ambitio dyvis incedebat, proveneredo-rninatrones; Voilà la Principauté. PpJhyuamRe-gum pertafum , Leges malnerunt. Voila la Liber-té. Trikunis rtddita licentia , quoquovillentpo-pttlumagitandi .... Rxin continua per vigmtian-ms difeordia, non rntn, non jus, deterrima qttæ-tpueimpnne. Voilà la licence, qui entrainc tou-jours après foi la confuiion. Inter Patres plebim-
ente