M. TULLII CICERONIS

quid, fi pauper etiam? Quem enim intelli-glmus divitem? aut, hoc verbum, in qooho-mine ponimus? opinor in eo, cui tanta pof-feflio cft, ut ad liberaliter vivendum facilecontentus fit; qui nihil quaerat, nihil »ppe-tat, nihil optet amplius. Animus oportet tu-us fe jadicet divitem , non hominum fermo,neque poffeffiones tuae: nihil fibi deeffe pu-tet, nihil curet amplius. Satiatus eft, aut con-tentus etiam pecunia? concedo, dives es : finautem propter aviditatem pecuniae nullumquxftum turpem putas, cum ifti ordini nehoneftus qnidem poffit effe ullus .• fi quotidiefraudas, ddcipis, pofcis,pacifceris, aufers, eri-pis: fi focios fpolias, aerarium expilas: fi te-ftamenta amicorum exfpettas, aut ne exfpe-ftas quidem, atqueipfe lupponis: haec utrumabundantis, an egentis figna funt? Animushominis, dives, non arcaappellarifolet. Quam«vis illa fitplena, dum te inanem videb», di-vitem non pntabo: etenim ex eo, quantumcuique fatis eft, metiuntur homines divitia-rum modum. Filiam quishabet? pecunia eftopus:duas? majore: plures? majoreetiam:& fi, ut ajunt, Danaoquinquaginta fintfiliae;tot dotes magnam quaerunt pecuniam. Quan-tum enim cuique opus eft. ad !d accommoda-tur, ut ante dixi, divitiarum modus. Qui igl-