14

L A E L I U S

Mihi vero pergratum erit; atque, id ipfun»com tecum agere conarer, Fannius antever-utit: quamobrem utrique noftrum gratum ad-«j modum feceris, Laelius. Ego vero non gra-17 varer, fi mihi ipfe confiderem: nam & prae-clara res eil, & famos, ut dixit Fannius, otio-fi. Sed qais ego fam ? aut quae in me eft fa-cultas? doflorum eil ifta confuetudo, eaqueGraecorum, ut iis ponatur, de quo difputent,quamvls fubito. Magnum opus eil, egetqueexercitatione non parva. Quamobrem quaedifputari de amicitia poffunt, ab eis cenfeopetatis, qui ifta profitentur. Ego vos horta-ri tantum poffum, ut amicitiam omnibus re-bus humanis anteponatis: nihil eil enimtamnaturae aptum, tarn conveniens ad res vellg fecundas, vel adverfas. Sed hoc primum fen-tio, nifi in bonis amicitiam effe non poife:neque id ad vivum refeco, ut illi, qui haecfubtilius diiTerunt; fortaffe vere, fed ad com-munem utilitatemparum: negantenim, quem-quam virum bonum effe, nifi fapientem. Sitita fane. Sed eam fapientiam interpretantur,quam adhuc mortalis nemo eil confecutus.Nos autem ea,quae funt in ufu* vitaque com-muni, non ea, quae finguntur, aut optantur,fpeftare dsbemus. Nun quam ego dicam, C.