LIBER I.

13t

»-Vfiatifit, T*mtu.Lj.'trit'c.iriras op-iliäiism-

I» uit ti

i:vr. w

,ii;sib

:i u capia

•• R:ani»

1 vut«?

agiafc 1

AP»*»'

tr M

'mV*

#&*>

tatione. Ex quo illud, Summum jus, fummainjuria, faftum eft jam tritum fermone .pro-verbium. Quo in genere etiam in republicamulta peccantur; ut ilie, qui, cum triginfcadierum effentcumhoftepa&aeinduciae, noftupopulabatur agros, quoddierumeffentpaftae,non noftium induciae. Ne nofterquidempro-bandus, fi verum eft, Q, Fabium Labeonem,feu quem alium, (nihil enim praeter auditumhabeo,) arbitrum Nolanis & Neapolitanisdefinibus a fenatu datum, cum ad locum ve-niffet, cum utrisque feparatin) locutum, utne cupide quid agerent,ne appetenter; atqueut regredi, quam progredi mallent. Id cumutrique feciffent, aliquantutn agri in medioreliftum eft. Itaque illorum fines, ficut ipfidixerant, terminavit; in medio reliftum quoderat, populo Romano adjudicavit. Deciperehoc quidem eft , non judicare: quocirca inomni re fugienda eft talis folertia.

Sunt autem quaedam officia etiam adver- £ jfus eos fervanda, a quibus Injuriam aceepe-ris, Eft enim uleifeendi & puniendä modus;atque haud fcio, an fatis fit, eum, qui lacef-fierit, injuriae fuae poenitere; ut & ipfe nequid tale pofthac, & ceteri fint ad injuriamtardiores. Atque in republica maxime con 34

I 2