rum, qui inferunt; alterum eorum, qui abiis, quibus infertar, fi poffint, non propulfantinjuriam. Namqui injufte impetumin quem*piam facit, aut fra, aut aliqua perturbationeincitatus, js quafi manus afferre videtur fo*cio: qui autem non defendit, nec obfiftit, fipoteft, injurlae, tarn eft in vitio, quam fi pa-14 rentes, aut patriam, aut ibcios deferat. At-que illae quidem injuriae, quae nocendi caufäde induftria inferuntur, faepe a metu profi*cifcuntur; cum is, qui nocere alteri cogitat,timet, ne, nifi id fecerit, ipfe aliquo afficia-tur incommodo. Maximam autem partein adinjuriam faciendam aggrediuntur, ut adipif-cantur ea, quae concupiverunt; in quo vitioglatiflime patet avaritia. Expetuntur autem di-vitiae cum ad ufus vitae neceffarios, /tum adä jperfruendas voluptates. In quibuS autem ma*jor eft animus, in iispecuniae cupiditas fpeftatad opes, & adgratificandi facultatem; ut nu-per M. Craffus negabat, ullam fatis rnagnampecuniam effe ei, qui in republica princepSvellet effe, cujus fru&ibus exercitum'alereHon poffet. Deleäant etiam magnifici appa*ratus, vitaeque cultus cum elegantia & co-pia; quibus rebus effeäum eft,ut infinitape*cuniae cupiditas effet. Nec vero rei familia«