LIBER I.

125

*s

■’frfim

ioi'ija

Miicttt

■uaf. im

•«fiis, i’

;« nr*'ttikv,ÜEipßktf ipi«!e:: cüjtirirtnts»inri»«jjtai

iriDe»

«pm»

fljSI ^• ;[ij. ^

I ist «**\<e»*

,f0'

&ut lege, pa&ione, conditione, forte. Ex quofit, ut ager Arpicas Arpinatum dicatur; Tuf-culanus Tufculanorum: fimilisque eft priva-tarum poffeffionum defcriptio. Ex quo, quiafuum cujusque fit, eorum, quae natura fue-rant communia, quodcuique obtigit, id quis-que teneat: eo fi qui fibi plus appetet, vio-labit jus humanae focietatis. Sed quoniam,2s(ut praeclare fcriptum eft a Platone) non no-bis folis nati fnmus, orcusque noftri partempatria vindicat, partem arr.ici; atque, utpla-cet Stoicis, quae in terris glgnantur, ad ufumhominum omnia creari, homines autens ho-ininum caufa effe generatos, ut ipfi inter ie,aliis alii prodeffe poffent; inhocnaturarude-bemus ducem fequi, communes utilitates inmedium afferre, mutatione officiorum, dan-do, accipiendo : tum artibus, tum opera, tumfacultatibns devincire hominum inter homi-nes focietatem. Fundamentum eftautem ja,- 2Jftitiae fides; ideft, di&orum conventorum-queconftantia & veritas. Exquo,quamquamhoc videbitur fortaffe cuipiam durius, tarnenaudeamus imitari Stoicos, qui ftudiofe exqui-runt, unde verba fint dufta; credamusque,quia fiat, quod diftum eft, appellatam fidem.

Sedinjuftitiaegenera duo fant; unumeo-