Ii6

DE OFFICIIS

5do turpitudo. Atque haec quidem quaeftiocommunis eft omnium philofophorutn, Quiseft enim, qui nullis officii praeceptis traden-dis philofophum fe audeat dicere? Sed funtnonnullae difciplinae, quae propofitis bonorum& malorum finibus, officium omne perver-tant. Nam qui fummum bonum fic inftituit,ut nihil habeat cumvirtute conjunftum; id-que fuis commodis, non honeftate metltur:hic, fi übt ipfe confentiat, & non intcrdumnaturac bonitate vincatur, neque amicitiamcolere poffit, nec juftitiam, nec liberalitatem,Fortis vero, dolorem fummum malum judi«eans; aut temperans, voluptatem fummumbonum ftatuens, effe certe nullo modo poteft.g Quae quamquam ita funt in promtu , ut resdifputatione non egeat, tarnen funt a nobisalio loco difputata. Hae difciplinae igitur, fifibi confentaneae effe velint, de officio nihilqueant dicere,: neque ulla officii praeceptafirma, ftabilia, conjunfta naturae, tradi pof-funt, nifi aut ab iis, qui folam, aut ab iis, quimaxime honeftatem propter fe dicant expe-tendam. Itaqueproprlaeftea praeceptio Stoi-corum, Academicorum , Peripateticorum;quoniam Ariftonis, Pyrrhonis, Herilli, jampridem explofa fententia eft: qui tarnen ha-