LIBER II.

53

Hu

^ ton p."Wtii

t QOtyjj,

9oem bq“* giguiun elfe#ufnre ji'o biiem

ertij, ne-tt MttHlin ea, cotinioneslffii onlta fi:tii fint felivini fa)

itis tum)i

. Q. H*

witlt®

tentiii^

diffinil " 1

• e lbici! [B

jjideriii*

|k»^

Quis enim !d poteft, aüt unquam poterit imi-tari? nam fententias interpretari perfacileeft, Quod quidem ego facerem, nifi planeeffeveilem meus. Quid enim negotii eft, eadem,prope verbis iisdem converfa, dicere? Q.Prorfas affentior. Verum, utmodo tutedixl-fti, te effe tnalo tuum. Sed jam exprome, fiplacet, ifias leges de religione, M. Expro- xsmam equidem, ut potero: &, quoniam &locus &fermo familiaris eff, legum leges vo-ce propona®. .Q. Quidnam id eft ? M. Suntcerta legum verba, Quinte, neque ita prifca,ut in veteribus xn facratisque legibus; &tarnen, quo plus au&oritatis habeant, pauloantiquiora, quam hic fermo eft. Eum moremigiturcum brevitate, fi potero, confequar. Le-ges autem a me edentur non perfeftae; nameffet infinitum i fed ipfne fummae rerum at-que fententiae. Q. Ita vero neceffe eft; qua-19re audiamus:

M, Ad divos adeunto caftex pietatem ad- ghibento : opes amovento. Qui fecusfaxit, detisipfe vindex erit. Separatem nemo habeffitdeos :neve novos, ßve advenas, nifi publice adfcitos,privatim colunto. ConfiruUa a patribus delu~bra in urbibus kabento, lucos in agris haben-to & tarum fedes. Ritus familiae patnmque

Ü 3