ORATIO

346

Tu P. Clodii cruentum cadaver ejecifti do-mo, tu in publicum abjeciili: tu fpoliatumimaginlbus, exfequiis, pompa, laudatione,infelicifiimls lignis Ceminilulatum, nofturnlgcanibns dilaniandum reliquiiti. quam remetfi nefarie fecifti, tarnen, quoniam in meoinimico crudelitatem expromfifti tuaro, lau-34 dare non poffum, irafci certe non debeo. P,Clodii praeturam non fine maximo rerum no«varum metu proponi, & folutam fore vide-batis, nlfi eilet is conful, qui eam änderet,poffetque conftrlngere. Eum Milonem eilecum fentiret univerfas populus Romanus;quis dubitaret, fuffragio fuo fe metu, peri-culo rempublicam liberare? At non, P. Clo-dio remoto, ufitatis jam rebus enitendum eil:Miloni, ut tueatur dignitatem fuam. Angu-laris illa huic uni conceffa gloria, quae quo-tidie augebatur frangendis furoribus Clodia-nis, jara morte Clodii cecidit. Vos adeptieftis, ne quem civem metueretis: hie exer-citationem virtutis , fuffragationem confula-tus , fontem perennem gloriae fuae perdidit.Itaque Milonis confulatus, qui, vivo Clodio,labefaftari non poterat, mortuo denique ten-tarl coeptus eft. non modo igitur nihil prod-eft , fed obeft etiam P. Clodii mors Miloni.

I