!: 'h

H

*«i,i«•AisWo tat;

:Ol |■Bi,!

riauis Aitiiial!ent mä;Itsnii

»jllli

*iu«.

e»F

.J

LIBER XI.

171

ns; &aStt^

jün-

*y

$*

liom non tarn forte, quam mihi praeter ce-teros concedepdum. Cefli meis, vel potiusparui: ex quibus unus qua mente fuerit,is) quem tu mihi commendas , cognofcesex ipfius litteris, quas ad te & ad alios mi-iit: quas ego nunquam aperuiffem, nifi resafta fic eilet. Delatus eit ad me fafcicu-lus: folvi, fi quid ad me eilet iitterarum :nihil erat: epiftola Vatinio & Ligurio alte-ra : jufli ad eos deferri: illi ad me ftatimardentes dolore venerunt, fcelus hominisclamantes : epißolas mihi legerant plenasomnium in me probrorum. Hic Liguriusfurere. fe enim fcire, fummo illum in odiofaiffe Cmfari : illum tarnen non modo favif-fe, fed & tantam illi pecuniam dediffe ho-noris mei caufa. Hoc ego dolore accepto,volui fcire, quid fcripfiffet ad ceteros. Ipfienim illi putavi perniciofum fore , fi ejushoc tantum fcelus percrebruifiet. Cognoviejusdem generis: ad te mifi: quas fi puta-bis illi ipfi utila eile reddi, red des ; nil melaedet. Nam quod refignr.tse funt; habet,opinor , ejus fignum Fomponia. Hae illeacerbitate initio navigationis cum ufus effet,tanto me dolore afTecit, ut pofiea jacue-tim; neque nunc tarn pro fe, quam contra