EPIST. AD ATTICVM'

170

pus ; etlam expertus es fortaffe : in me ideft oirne converfum. Sed augeo commemo-fando dolorem, & facio etlam tibi. Quaread illud redeo; cura, ut hujus rei caufa.de-dita opera, mittat aliquem Baibus. Ad quosvidebitur, velim eures litteras meo nomine.Vale, vi Kal. Januar.

j. E«

CICERO ATTICO S.

*ö» c

i\ ti

'IW

,f®ei£ctj\ lob12 tu!.

9. UiGo vero & incaute, ut feribis, &celerius, quam oportuit, feci; nec in ullafum fpe , quippe qui exceptionibus edifto-rum retinear : quae fi non effent fedulitateeffe&ae & benevolentia tua , liceret mihiabire in folitudines aliquas. Nunc ne idquidem licet. Quid autem me juvat, quodante initum tribunatum veni, fi ipfum, quodveni, nihil juvat? Jam, quid fperem ab eo,qui mihi amicus nunquam fuit; cum jamlege fim confe&us & oppreffus ? Quotidiejam Balbi ad me litterae languidiores ; mul-taeque multorum ad illmm , fortaffe contrame. meo vitio pereo. Nihil mihi mali ca«fus attulit: omnia culpa contrafta funt. Egoenim, cum genus belli viderem , imparata& infirma omnia contra paratiliimos, feive«mm, (quid facerem ?) cegeramque confi-

st« i

i

ia in!!. fe I:Cifs«4 1Hei c,

‘iii pü

" ■ !»U ■