134 EPIST. AD ATTICVM

proderem , non fine magno fletu legeruntpueri noftri: etfi meus quidem eft fordor,eoque ipfo vehementius commovet; necquidquam , nifi de dignatione, laborat. Me-litaoi igitur , deinde , quo videbitur. Tutarnen etiam nunc mihi aliquid litterarum,&maxime fi quid ab Afranio. Ego, fi cumAntonio locutus ero, fcribam ad te, quidaftum fit. Ero tarnen in credendo, ut mo-nes, cautus. nam occultandi ratio cum dif-, ficilis, tum etiam periculofa eft. Serviumexfpefto ad Nonas; & adigit ita Poftumia,& Servius filius. Quartanam leviorem eftegaudeo. Rlifi ad te Ccelii etiam litterarumexemplum.

iiii

S<®

ji»

tresi

'«!

'da!

tim

ici'ci

«t

au

* COELIVS CICERONI S.

*E xanimatvs tuis lltteris, quibus tenihil ,• nifi trifte , cogitare oftendifti; ne*que, Id quod eilet, perfcripfifti; neque nontarnen , quäle eilet, quod cogitares , ape-ruifti; has ad te Illico litteras fcripfi. Perfortunas tuas , Cicero, per liberos te oro& obfecro, ne quid gravius de falute & ia-columitate tua confulas. Nam deos homi-nesque , amlcitiamque noftram teftificor,me tibi praedixifle, neque temere monuifle;

kn!:

'(ü

fiihi

Jii6

ükn

itgg

ist

w

* toi

■flu.