I

LIBER X.

CICERO ATTICO S.

*33

ftrut

seilt*

fttiisj,

iiftj

! *Sie

*gii>IS tOlB

«nii.i m,«eien;.st,ra

B,)ü

fcjn-

IQtii

tite

t<p

ainit

COlKi

itOlE

: bO'

tef

^tü? !

9. Adven-

p, udvektvs Philotimi (at cujus ho-minis , quam infulfi., & quam faepe proPompejo mentientis ! ) exaufmavit omnes ,qui mecum erant. nam ipfe obdurui. Du-bicabat noftrum nemo , quin Casiar idnerarepreffiffet : volare dicitnr: Petrejus cumAtranio conjunxiffet fe: nihil affert ejusmo-di. Quid quaeris? etiam illud erat perfua-fnm, Pompejum cum magnis copiis iter. inGermaniam per Illyricum feciffe : id enimtiSsvnrMi; nuntiabatur. Meütam igitur, opi-nor, capeffamus , dum, quid in HIfpania:quod quidem propemodum vldeor ex Cse fa-lls litteris ipfius voluntate facere poffe ;• qtysegat neque honeftius , neque tutius mihiqnidquam effe , quam ab omni contentioneabeffe. Dices, ubi ergo tuus üle anitnus ,quem proximis litteris ? Adeft ? & idemeft. Sed utinam naeo folum capite decerne-rem! lacrymee meorum me interdum rcol-liunt, precantium » ut de Hifpanils exfpe-ftemus. M. Ccelii quidem epiftolam, fcrl-ptam miferabiliter , eum hoc idem obfecra-ret, ut exfpeftarem, ne fortunas meas, neonicam filiam, ae meot cmnes tam teiaerej

I 3