LIBER X.

*3i

hfl*10 «s?*(»■na,}tü«:i■ilkal,

ab

’WM,.)k in-n,&

M-

im»;

je

hf

iit»»

4 ,*

.«

ti-

re non poffum, cum tanti faeias Dolabel-lam, & Tulliam tuam , feminam le&iffi-jnam, tantique ab omnibus nobis fias ; qui-bus mehercule dignltas amplitudoque tuapaene carior eft, quam tibi ipii. Sed tarnenEon fum arbitratus effe amici, non commo-veri etiam improborum fermone: atque eofeci ftudiolius , quod judicabam , duriorespartes mihi impofitas effe ab offenfione nof-tra, quse magis a tfijXorvirfy mea, quam abinjuria tua nata eft. Sic enim vo!o te tibiperfuadere, mihi neminem effe cariofem te,excepto Csefare meo ; meque iilud una ju-dicare, Caefarem maxime in fuis M. Cice-#trtiem reponere. Quare , mi Cicero, tersgo, ut tibi omnia integra ferves : ejusfidem hnprobes, qui tibi, ut beneficium da-ret, prius injuriam feclt : contra eum neprcfdgias, qui te , etfi non arnabit, (quodaccidere non poteft ,) tarnen falvum amplif-fimumque effe cupiet. Dedita opera äd teCalpnrnium , familiariftimum meum , mifi ;nt mihi magnae curae tuam vitam ac dignita-tem effe fcires.

Eodem die a Caefare Philotimus attuüt ,hoc exemplo:

I ä