Igo EPIST. AD ATTICVM

quo modo domefticas tricas ? quantus au-tem animus in difceffu noftro ? fit sopyyj, >®'

fit famma rivrijUiei tarnen nos rette facere sfl '& bene audire vult. Sed hac fuper re ni- **mis ; ne meam ipfe crvfiirxöaciv jam evo- f 9cem. Tu, fi quid de Hifpaniis certius , &fi quid aliud, dum adfumus, icribes : & i®* 1ego fortaffe difcedens dabo ad te aliquid ;eo etiam magis , quod T ullia te non pu- J®®tabat hoc tempore ex Italia. Cum Anto- Mnio item eft agendum , ut cum Curione ,Melitae me velit effe ; huic bello nolle in- t®*tereffe. Eo velim tarn facili uti poffem, & ^tarn bono in me, quam Curione. Is ad Mi- h:e,fenum vi Nonas venturus dicebatur, id eft, ««hodie : fed praemifit mihi odiofas litteras,hoc exemplo : ian

ANT0N1VS TR1B. PLEB. PROPRAET. ^CICERONI IMP. S. ^

i s i te valde amarem , & multo qui- »ndem plus , quam tu putas , non extimuif- i)»®fern rumorem, qui de te prolatus eft , cumpraefertim falfum effe exiftimarem. Sed quia ittrfte nimio plus diligo, non poffum diffimula- ^re, mihi famam quoque , quam vis fit falfa, (

magni effe. Te iterum trans mare, crede-